Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 16 maja 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 602/16

Uzasadnienie

W piśmie z 27 stycznia 2016 r. M. C. i A. C., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wydanie orzeczenia, czy należy im się zapłata za działkę nr [...] obręb [...] w K., która została przejęta pod budowę gazociągu.

W piśmie z dnia 22 marca 2016 r., w odpowiedzi na wezwanie Sądu sprecyzowali, że ich skarga dotyczy pisma Urzędu Miejskiego w K. z dnia 25 listopada 2015 r. oraz pisma tego organu z dnia 25 września 2014 r.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz K. wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ jest niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 poz. 270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 tej ustawy stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Przedmiot żądania skarżących nie mieści się w żadnej z powyższych kategorii spraw.

Z wyjaśnień skarżących wynika, że ich skarga dotyczy pism organu z dnia 25 września 2014 r. i 25 listopada 2015 r. w których określono stan prawny działki nr [...] oraz wskazano jakie dokumenty należy przedstawić w celu wszczęcia postępowania o ustalenie odszkodowania za przejętą nieruchomość.

Nie sposób uznać żadnego z tych pism za decyzję, jak również za inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 powołanej ustawy.

Nie zawierają one żadnych ustaleń czy wniosków, które miałyby bezpośredni wpływ na tworzenie nowej sytuacji prawnej skarżących.

Jednoczenie należy wyjaśnić, że Sąd w tym postępowaniu nie mógł ustalić, czy skarżącym należy się zapłata za przejętą działkę, ponieważ takie żądanie wykracza poza ramy ustawowych kompetencji przyznanych sądom administracyjnym.

Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że skarga jako niepodlegająca kognicji sądów administracyjnych jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia