Uzasadnienie
A. W. wniósł w 1998r. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z (...) czerwca 1998r., nr (...), w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.
Postanowieniem z 5 października 2000r. Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie, z uwagi na śmierć skarżącego w trakcie toczącego się postępowania.
Z uwagi na fakt, iż w prawa i obowiązki skarżącego wstąpili W. W., A. W. i I. D., postanowieniem z 11 kwietnia 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podjął zawieszone postępowanie sądowoadministracyjne.
Skarżący w piśmie procesowym z 31 marca 2008r. oświadczyli iż rezygnują z rozpatrzenia skargi złożonej przez A. W. oraz załączyli postanowienie Sądu Rejonowego w W., Wydział I Cywilny z 16 marca 1999r. o stwierdzeniu nabycia spadku po wyżej wymienionym.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zwanej dalej: P.p.s.a. (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd stwierdził, iż w sprawie żadna z przesłanek, z powodu których należałoby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne nie zachodzi. W tej sytuacji cofnięcie skargi należało uznać za skuteczne i na mocy art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.