Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 25 maja 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 607/17

Uzasadnienie

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...].01.2017 r., nr [...] Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców (zwany dalej Szefem Urzędu) - po rozpatrzeniu odwołania Y. U., ur. [...].02.1978 r., obywatela [...] - utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...].03.2016 r., nr [...] (zwanego dalej Wojewodą), o odmowie udzielenia Cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Stan niniejszej sprawy przedstawia się następująco.

Zgodnie z treścią złożonego wniosku, celem pobytu cudzoziemca miało być wykonywanie pracy na rzecz [...], I. O., [...],[...], na stanowisku robotnika budowlanego, na podstawie umowy o pracę, w wymiarze czasu pracy pełnego etatu, za proponowanym wynagrodzeniem w wysokości 1750 zł brutto miesięcznie, w okresie od dnia [...].08.2015 r. do dnia [...].02.2016 r.

W wyniku przeprowadzonego postępowania Wojewoda ustalił, że pomimo prawidłowo doręczonego wezwania, do akt sprawy nie załączono wymaganych prawem dokumentów, dokumentów potwierdzających spełnienie przez aplikującego warunków określonych w art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. a i b ustawy o cudzoziemcach. Nie przedstawiono bowiem

1. - ubezpieczenia zdrowotnego w rozumieniu przepisów o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz posiadania źródła stabilnego i regularnego dochodu wystarczającego na pokrycie kosztów utrzymania siebie i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu;
2. - informacji starosty właściwego ze względu na główne miejsce wykonywania pracy przez cudzoziemca o braku możliwości zaspokojenia potrzeb kadrowych podmiotu powierzającego wykonywanie pracy cudzoziemcowi w oparciu o rejestry bezrobotnych i poszukujących pracy lub o negatywnym wyniku rekrutacji organizowanej dla pracodawcy nie udokumentował, iż podmiot powierzający mu wykonywanie pracy nie ma możliwości zaspokojenia potrzeb kadrowych na lokalnym rynku pracy tj. spełnienia warunku, o którym mowa w art. 114 ust. 1 pkt 3 ustawy o cudzoziemcach.

Nadmienić należy, że Cudzoziemiec w dniu [...].09.2015 r. jako swego pełnomocnika w tej sprawie, wyznaczył siostrę – M. M., i pełnomocnictwa tego nie odwołał.

Do złożonego odwołania Cudzoziemiec załączył:

1. • umowę o pracę, zawartą w dniu [...].02.2016 r., na okres od dnia [...].02.2016 r. do dnia [...].02.2018 r. pomiędzy Y. U. a "[...]" I. O., [...],[...], na stanowisku robotnika budowlanego, w wymiarze czasu całego etatu, za wynagrodzeniem 1850 zł miesięcznie,
2. • informację o dochodach oraz o pobranych zaliczkach na podatek dochodowy PIT 11 za rok [...],
3. • zeznanie podatkowe PIT 37 za rok [...].

Szef Urzędu w prowadzonym postępowaniu odwoławczym ponownie, za Organem I. instancji, zwrócił się do pełnomocnika Cudzoziemca o uzupełnienie wskazanych braków wniosku, pismem z [...].09.2016 r. Poinformował też, że złożenie do akt sprawy niepotwierdzonych za zgodność z oryginałem kserokopii dokumentów spowoduje nieuwzględnienie ich jako dowodu w sprawie.

Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Szef Urzędu ustalił, że w dniu złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy będącego przedmiotem niniejszego postępowania, Y. U. przebywał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wielokrotnej wizy krajowej wydanej w dniu [...].06.2015 r. przez konsula w [...], w celu wykonywania pracy na podstawie dokumentów innych niż określone w art. 60 ust. 1 pkt 5 ustawy (symbol 06), z terminem ważności od dnia [...].07.2015 r. do dnia [...].10.2015 r., na czas pobytu 91 dni.

W celu potwierdzenia okoliczności uzasadniających pobyt Y. U. na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do przedmiotowego wniosku oraz w toku postępowania prowadzonego przez Organ I. instancji dołączono m.in.:

1. • umowę najmu zawartą w dniu [...].07.2014 r. na okres 3 lat pomiędzy panem S. M. a m. in. panem Y. U., której przedmiotem jest lokal mieszkalny znajdujący się w [...] przy ulicy [...],
2. • świadectwo pracy z dnia [...].05.2014 r. wydane przez [...] S.A. ZAKŁADY [...], wskazujące, iż pan Y. U. w okresie od dnia [...].07.2013 r. do dnia [...].05.2014 r. wykonywał pracę na rzecz ww. podmiotu.
3. • zaświadczenie o zarobkach z dnia [...].10.2013 r. wydane przez [...] S.A. ZAKŁADY [...], wskazujące, iż pan Y. U. jest zatrudniony przez ww. podmiot na czas określony od dnia [...].07.2013 r. do dnia [...].09.2016 r. na stanowisku robotnika pomocniczego w przemyśle spożywczym, jego średnie wynagrodzenie netto w ostatnim miesiącu wyniosło 1530 zł netto,
4. • umowę o pracę, zawartą w dniu [...].07.2013 r., na okres do dnia [...].09.2013 r. pomiędzy panem' Y. U. a [...] S.A. ZAKŁADY [...], na stanowisku " Robotnik placowy Dziale Administracji i Kontroli Wewnętrznej, w wymiarze czasu całego etatu, za wynagrodzeniem 1400 zł miesięcznie,
5. • informację o dochodach oraz o pobranych zaliczkach na podatek dochodowy PIT 11 za rok [...],
6. • umowę o pracę, zawartą w dniu [...].08.2015 r., na okres do dnia 16.02.2016 r. pomiędzy panem Y. U. a "[...]" I. O., [...],[...], na stanowisku robotnika budowlanego, w wymiarze czasu całego etatu, za wynagrodzeniem 1750 zł miesięcznie,
7. • pełnomocnictwo udzielone pani M. M. do reprezentowania cudzoziemca w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy,
8. • zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach z dnia [...].01.2016 r. wydane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...].
9. • zeznanie podatkowe PIT 37 za rok [...],
10. • oświadczenie złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej z art. 233 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks kamy (Dz. U. z 2016, poz. 1137 j.t.) dotyczące prowadzenia działalności gospodarczej, wykonywania pracy, oraz rozliczania się cudzoziemca z Urzędem Skarbowym,
11. • zaświadczenie z dnia [...].12.2015 r. wydane przez "[...]" I. O., [...],[...], zgodnie z którym cudzoziemiec jest zatrudniony przez ww. podmiot na podstawie umowy o pracę zawartej na czas określony od dnia [...].08.2015 r. do dnia [...].02.2016 r., następna umowa zostanie zawarta na czas określony od dnia [...].02.2016 r. do dnia [...].02.2018 r"
12. • informację o wysokości przychodu (dochodu) uzyskanego przez osoby fizyczne niemające w Polsce miejsca zamieszkania IFT-1R za rok [...],
13. • informacje dla osoby ubezpieczonej ZUS RMUA przez O. I. za listopad i grudzień [...] r.

Szef Urzędu podkreślił, że, ciężar dowodu spoczywa na tym, kto z określonego faktu wyprowadza skutki prawne (wyroki NSA w Warszawie - sygn. III SA 2431/99, III SA 2322/98). Oznacza to, że obowiązek poszukiwania dowodów ciąży nie tylko na organie administracji, ale obarcza on także stronę, która w swym dobrze rozumianym interesie powinna wykazywać dbałość o przedstawienie środków dowodowych. Zatem inicjatywa dowodowa musi być w tym zakresie przejawiana nie tylko przez organ, ale przede wszystkim przez stronę postępowania.

W swym piśmie Organ II. instancji poinformował pełnomocnika strony o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, a także o możliwości zapoznania się z aktami sprawy (art. 10 i art. 81 k.p.a.). To wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi strony 08.09.2016 r.

W odpowiedzi na nie, w dniu [...].10.2016 r. do Organu II. instancji wpłynęło oświadczenie Cudzoziemca z dnia [...].10.2016 r., w którym zobowiązał się donieść brakujące papiery, jak oświadczenie jego szefa tyczące zawartej umowy o pracę oraz zaświadczenie, że ukończył w Polsce kursy spawacza, które miał odebrać [...] października 2016 roku. W piśmie tym Cudzoziemiec zobowiązał się do dołączenia tych papierów do swojej sprawy [...] października 2016 roku oraz nadesłał niepotwierdzone za zgodność z oryginałem kopie następujących dokumentów:

1. • informacji miesięcznej dla osoby ubezpieczonej pani N. M. za marzec [...] r.,
2. • informacji miesięcznych dla osoby ubezpieczonej ZUS RMUA pana Y. U. przez I. O. [...] za okres od czerwca do sierpnia [...] r.,
3. • umowy o pracę, zawartej w dniu [...].02.2016 r., na okres od dnia [...].02.2016 r. do dnia [...].02.2018 r. pomiędzy panem Y. U. a "[...]" I. O., [...],[...], na stanowisku robotnika budowlanego, w wymiarze czasu całego etatu, za wynagrodzeniem 1850 zł miesięcznie,
4. • aneksów z dnia [...].06.2014 r., [...].10.2014 r., [...].03.2016 r. do umowy o pracę zawartej pomiędzy panem J. R. a N. M.,
5. • oświadczenia z dnia [...].10.2014 r. J. R., wskazującego, iż w dalszym ciągu zamierza zatrudniać N. M. W dniu [...].01.2017 r. do Organu II. instancji wpłynęło oświadczenie pracodawcy Cudzoziemca o treści:,,Pan Y. U. jest w dalszym ciągu zatrudniony w mojej firmie "[...]" I. O. na umowę o pracę od dnia [...].02.2016 do [...].02.2018 r.

Szef Urzędu stwierdzając, że jego wezwanie nadal pozostaje niewykonane, po dokonaniu ponownej analizy całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, stwierdził, że w obecnym stanie faktycznym nie ma możliwości wydania w tej sprawie pozytywnego rozstrzygnięcia, z uwagi na fakt, iż Y. U. nadal nie udokumentował spełnienia określonych przez ustawę o cudzoziemcach wymogów, koniecznych do udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, tj. posiadania:

1. • aktualnego ubezpieczenia zdrowotnego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych lub potwierdzenia pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (przesłanka z art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. a);
2. • informacji starosty o braku możliwości zaspokojenia potrzeb kadrowych podmiotu powierzającego wykonywanie pracy cudzoziemcowi w oparciu o rejestry bezrobotnych i poszukujących pracy lub o negatywnym wyniku rekrutacji organizowanej dla pracodawcy, w której stwierdzono brak możliwości zaspokojenia potrzeb kadrowych obecnego pracodawcy na lokalnym rynku lub dokumentów potwierdzających zwolnienie z obowiązku przedstawiania informacji starosty o braku możliwości zaspokojenia potrzeb kadrowych podmiotu powierzającego wykonywanie pracy cudzoziemcowi (przesłanka z art. 114 ust. 1 pkt 3).

We wniesionej skardze oraz piśmie zajmującym stanowisko wobec odpowiedzi Organu na skargę, profesjonalny pełnomocnik Cudzoziemca zarzucił

1. - obrazę art.7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 78 § 1 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie wniosku dowodowego Strony z 7.10.2016 r. o przedłożenie dokumentów niezbędnych do uzyskania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę na terytorium RP, przez co nie zebrano w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i nie ustalono wszystkich okoliczności faktycznych, na których powinno być oparte rozstrzygnięcie;

a w konsekwencji

1. - naruszenie art. 100 ust, 1 pkt 1 w zw. z art. 114 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach poprzez ich błędne zastosowanie i utrzymanie przez Organ w mocy decyzji orzekającej o odmowie udzielenia Cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy i pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W uzasadnieniu pełnomocnik wskazał, że Skarżący w sprawie działał bez pomocy profesjonalnego pełnomocnika, nie zna on w stopniu dostatecznym, a zatem umożliwiającym swobodną komunikację oraz nie rozumienie wszystkich tekstów pisanych w języku polskim. Organ winien był wobec tego udzielać mu stosownych pouczeń, co j nie miało miejsca. Skarżący nie został bowiem pouczony o konsekwencjach nieterminowego wniesienia dowodów, do których złożenia został zobowiązany. Ponadto Organ nie wyznaczył Stronie terminu na przedłożenie niezbędnych dokumentów.

Zdaniem pełnomocnika, pismo Skarżącego z dnia [...].10.2016 r. stanowiło wniosek dowodowy Strony, który został przez Organ pominięty. Ponadto Organ odwoławczy, wobec powziętej wątpliwości, winien zweryfikować czy Strona nadal działa przez pełnomocnika, a nie kolejne wezwanie ponownie wystosować do pełnomocnika. Wobec tych ustaleń, nie można – zdaniem pełnomocnika - uznać, że Organ odwoławczy dokonał niezbędnych dla przedmiotowej sprawy ustaleń w sposób wyczerpujący, oraz że postępowanie skutkujące wydaniem zaskarżonej decyzji było prowadzone w sposób umożliwiający osiągnięcie celów, dla których je podjęto.

W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Przy czym w myśl art. 134 P.p.s.a. Sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o powołane przepisy i w granicach sprawy doszedł do przekonania, że skarga nie jest zasadna. Szef Urzędu, wydając tę decyzję nie naruszył bowiem przepisów obowiązującego prawa.

W pierwszej kolejności wskazać należy na przepisy prawa materialnego regulujące rozważaną kwestię udzielenia Cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zgodnie z art. 98 ustawy o cudzoziemcach, zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemcowi udziela się albo - w przypadkach, o których mowa w art. 160, art. 181 i art. 187 - można udzielić na jego wniosek, jeżeli spełnia wymogi określone ze względu na deklarowany cel pobytu, a okoliczności, które są podstawą ubiegania się o to zezwolenie, uzasadniają jego pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące (ust. 1). Zezwolenia na pobyt czasowy udziela się na okres niezbędny do realizacji celu pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie dłuższy jednak niż 3 lata (ust. 2).

Stosownie do treści art. 114 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, zezwolenia na pobyt czasowy i pracę udziela się, gdy celem pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest wykonywanie pracy oraz spełnione są łącznie następujące warunki:

1. 1) cudzoziemiec posiada:
2. a) ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
3. b) źródło stabilnego i regularnego dochodu wystarczającego na pokrycie kosztów utrzymania siebie i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu;
4. 2) cudzoziemiec ma zapewnione na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsce zamieszkania;
5. 3) podmiot powierzający wykonywanie pracy nie ma możliwości zaspokojenia potrzeb kadrowych na lokalnym rynku pracy;
6. 4) wysokość wynagrodzenia, która jest określona w posiadanej przez cudzoziemca umowie z podmiotem powierzającym wykonywanie pracy, będącej podstawą wykonywania pracy, zawartej w formie pisemnej, nie jest niższa niż wysokość wynagrodzenia pracowników wykonujących w tym samym wymiarze czasu pracy pracę porównywalnego rodzaju lub na porównywalnym stanowisku.

Z kolei art. 125 cyt. ustawy stanowi, iż do ustalenia, czy podmiot powierzający wykonywanie pracy nie ma możliwości zaspokojenia potrzeb kadrowych na lokalnym rynku pracy, stosuje się przepisy art. 88c ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (ust. 1). O udzielenie informacji, o której mowa w art. 88c ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, występuje podmiot powierzający wykonywanie pracy (ust. 2). Informację, o której mowa w art. 88c ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, cudzoziemiec dołącza do wniosku o udzielenie lub zmianę zezwolenia na pobyt czasowy i pracę (ust. 3).

W myśl art. 114 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach przepisu ust. 1 pkt 3 nie stosuje się, gdy:

1. 1) zawód, który cudzoziemiec wykonuje w ramach powierzonej pracy, lub rodzaj pracy, która jest mu powierzona, znajduje się w wykazie, o którym mowa w art. 10 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, lub
2. 2) cudzoziemiec bezpośrednio przed złożeniem wniosku posiadał zezwolenie na pracę lub zezwolenie na pobyt i pracę u tego samego pracodawcy, na tym samym stanowisku, lub
3. 3) cudzoziemiec spełnia warunki określone w przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 5 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, lub
4. 4) cudzoziemiec spełnia warunki zwolnienia z obowiązku posiadania zezwolenia na pracę, określone odrębnymi przepisami.

Zgodnie z § 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2009 r. w sprawie określenia przypadków, w których zezwolenie na pracę cudzoziemca jest wydawane bez względu na szczegółowe warunki wydawania zezwoleń na pracę cudzoziemców (Dz. U. z 2015 r., poz.

97) wojewoda wydaje zezwolenie na pracę bez konieczności uzyskania informacji, o której mowa w art. 88c ust. 1 pkt 2 ustawy, w przypadku obywatela Republiki Armenii, Republiki Białorusi, Republiki Gruzji, Republiki Mołdowy, Federacji Rosyjskiej lub Ukrainy, który w okresie bezpośrednio poprzedzającym złożenie wniosku o wydanie zezwolenia na pracę wykonywał przez okres nie krótszy niż 3 miesiące pracę dla tego samego podmiotu i na tym samym stanowisku na podstawie umowy zawartej w formie pisemnej, jeżeli przed podjęciem przez cudzoziemca pracy powiatowy urząd pracy, właściwy ze względu na miejsce pobytu stałego lub siedzibę podmiotu powierzającego wykonywanie pracy, zarejestrował pisemne oświadczenie tego podmiotu o zamiarze powierzenia wykonywania pracy temu cudzoziemcowi - pod warunkiem przedstawienia zarejestrowanego oświadczenia i umowy oraz dokumentów potwierdzających opłacanie składek na ubezpieczenie społeczne, jeżeli były wymagane w związku z wykonywaniem pracy.

W myśl zaś z art. 114 ust. 2 cyt. ustawy wysokość miesięcznego dochodu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b. powinna być wyższa niż wysokość dochodu uprawniającego do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej określonych w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 930 ze zm.), w odniesieniu do cudzoziemca oraz każdego członka rodziny pozostającego na jego utrzymaniu.

Natomiast zgodnie z treścią art. 8 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy o pomocy społecznej, w związku z § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 lipca 2015 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. z 2015 r., poz. 1058) prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej, z zastrzeżeniem art. 40, 41, 53a. 78 i 91. przysługuje osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza kwoty 634 zł i 514 zł dla osoby w rodzinie.

Stanowiący zaś podstawę wydania decyzji odmownej w niniejszej sprawie - art. 100 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach stanowi, iż udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy odmawia się cudzoziemcowi, gdy nie spełnia on wymogów udzielenia mu zezwolenia na pobyt czasowy ze względu na deklarowany cel pobytu lub okoliczności, które są podstawą ubiegania się o to zezwolenie, nie uzasadniają jego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące.

W świetle wskazanych regulacji, bezsporne jest w niniejszej sprawie, iż Cudzoziemiec nie spełnił koniecznych wymogów wniosku o udzielenie mu zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a mianowicie nie przedłożył

1. - aktualnego ubezpieczenia zdrowotnego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych lub potwierdzenia pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (przesłanka z art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. a);
2. - informacji starosty o braku możliwości zaspokojenia potrzeb kadrowych podmiotu powierzającego wykonywanie pracy cudzoziemcowi w oparciu o rejestry bezrobotnych i poszukujących pracy lub o negatywnym wyniku rekrutacji organizowanej dla pracodawcy, w której stwierdzono brak możliwości zaspokojenia potrzeb kadrowych obecnego pracodawcy na lokalnym rynku lub dokumentów potwierdzających zwolnienie z obowiązku przedstawiania informacji starosty o braku możliwości zaspokojenia potrzeb kadrowych podmiotu powierzającego wykonywanie pracy cudzoziemcowi (przesłanka z art. 114 ust. 1 pkt 3). Wobec kategorycznej i jednoznacznej treści art. art. 100 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach, Organy obu instancji - będąc związane jego treścią - po dwukrotnych wezwaniach, z uwagi na wciąż nieuzupełnione przez Skarżącego i jego pełnomocnika w postępowaniu administracyjnym (siostrę) braki wniosku - nie mogły wydać decyzji pozytywnej w sprawie, a więc zgodniej z żądaniem.

Co się zaś tyczy podnoszonej przez profesjonalnego pełnomocnika, ustanowionego w postępowaniu sądowym, okoliczności faktycznego wypowiedzenia przez Cudzoziemca pełnomocnictwa siostrze, o czym miałoby świadczyć samodzielne złożenie odwołania oraz pisma w sprawie przed Szefem Urzędu – to argumentacja ta – w ocenie Sądu - jest chybiona.

Przede wszystkim nie można się zgodzić z twierdzeniem pełnomocnika Skarżącego, że Organy nie zakreślały Cudzoziemcowi żadnych terminów, wzywając do uzupełnienia braków przedmiotowego wniosku. Wbrew tym twierdzeniom, uczynił to Organ I. instancji, a także Szef Urzędu, który zobowiązał pełnomocnika Skarżącego do uzupełnienia wskazanych braków do [...].10.2016 r., formułując rygor wydania decyzji w oparciu o dotychczas posiadany materiał dowodowy. Jednocześnie Szef Urzędu poinformował, że waloru dowodu w sprawie nie będą posiadały kserokopie dokumentów, niepotwierdzone za zgodność z oryginałem.

W ocenie Sądu, Szef Urzędu był uprawniony do adresowania tegoż wezwania na adres pełnomocnika ustanowionego przez Cudzoziemca, jego siostry – M. M., której udzielonego pełnomocnictwa Cudzoziemiec nie odwołał. Na skutek doręczenia tego wezwania pełnomocnikowi, do jego treści odniósł się Cudzoziemiec w swym piśmie, nawiązując do wskazanych w nim obowiązków. Należy też nadmienić, że procedury wielu Państw, także [...] wymagają, by w razie rezygnacji z posługiwania się ustanowionym pełnomocnikiem, poinformować organ o tym, że będzie się dalej w sprawie występowało samodzielnie. Pod tym względem zasada przyjęta w Polskim prawodawstwie nie stanowi wyjątku. Nie jest więc trafna argumentacja skargi, że Cudzoziemiec o takim obowiązku nie wiedział i nie mógł przypuszczać o jego istnieniu. Trzeba też mieć na względzie, że już po wydaniu zaskarżonej decyzji – [...].02.2017 r., do Organu II. instancji zwróciła się telefonicznie M. M., żądając udostępnienia akt sprawy dotyczącej jej brata i powołując się na udzielone jej przez brata umocowanie.

W celu przejrzenia tych akt M. M. stawiła się w siedzibie Organu [...].02.2017 r., co zostało udokumentowane w notatce służbowej z dnia [...].02.2017 r. (w aktach administracyjnych sprawy 2/2). Wobec tej okoliczności, nie jest prawdopodobne twierdzenie obecnego pełnomocnika Skarżącego, że Y. U. znacznie wcześniej wypowiedział już siostrze pełnomocnictwo. Faktu jego wypowiedzenia nie potwierdził też Skarżący na rozprawie przed Sądem. Zatem fakt samodzielnego złożenia odwołania przez Cudzoziemca, podobnie jak i pisma procesowego z [...].10.2016 r., na skutek wezwania skierowanego przez Organ do ówczesnego pełnomocnika Y. U., nie mogły jeszcze wskazywać na to, że doszło do wypowiedzenia dotychczasowego pełnomocnictwa. Cudzoziemiec też w żadnym ze swych pism złożonych w postępowaniu administracyjnym nie nadmienił, że odtąd będzie w tej sprawie występował samodzielnie, wnosząc o to, by dalszą korespondencję kierowano do niego, bowiem nie będzie już posługiwał się dotychczasowym pełnomocnikiem.

Trzeba też mieć na względzie, że tak Skarżący jak i jego siostra zamieszkiwali pod tym samym adresem - [...] ul. [...] (por. zaświadczenie pracodawczyni Cudzoziemca z [...].12.2016 r. oraz adres podany w skardze, a także adres, na który skierowano wezwanie z [...].09.2016 r. do siostry Cudzoziemca).

W związku z tym chybiona jest argumentacja skargi oraz pisma ją uzupełniającego, że Szef Urzędu winien powziąć wątpliwość co do aktualności udzielonego przez Cudzoziemca pełnomocnictwa jego siostrze. Zaistniała sytuacja wskazywała raczej na to, że również Cudzoziemiec aktywnie stara się brać udział w sprawie, obok ustanowionego przez siebie pełnomocnika.

Jednocześnie przy rozpoznaniu niniejszej sprawy należy mieć na względzie, że Cudzoziemiec na rozprawie przed Sądem oświadczył, iż braki dotychczasowego wniosku uzupełnił i złożył nowy wniosek w tej sprawie.

Reasumując, Organy obu instancji w sposób prawidłowy przeprowadziły postepowanie w niniejszej sprawie, dopełniając wymogów z art. 7, 77 § 1 k.p.a., a uzasadnienia ich decyzji odpowiadają wymogom art. 107 § 3 k.p.a. Nadto Szef Urzędu prawidłowo ponownie rozpoznał sprawę w jej całokształcie, dopełniając wymogu właściwego jej wyjaśnienia, prawidłowego powiadamiania pełnomocnika Strony o brakach złożonego wniosku i wynikających z przepisów obowiązującego prawa wymogach przy jego rozpoznawaniu. Zasadnie też korespondował z pełnomocnikiem ustanowionym wówczas przez Stronę, któremu Skarżący pełnomocnictwa nie wypowiedział, ani nie cofnął. Szef Urzędu miał więc podstawy, by uważać, że pełnomocnictwo to jest nadal aktualne i skuteczne, a działania podjęte przez pełnomocnika po wydaniu zaskarżonej decyzji, prawidłowość takiego stanowiska potwierdzają.

Z przytoczonych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm.) - orzekł jak w sentencji.