Uzasadnienie
Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym, rektyfikacja orzeczeń sądowych służy jedynie przywróceniu w treści dokumentu orzeczenia – bez potrzeby uruchamiania nadzoru judykacyjnego – rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie. Sprostowanie bowiem nie może prowadzić do zmiany merytorycznej orzeczenia, lecz ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie Sąd chciał mu nadać. Dlatego przedmiotem sprostowania może być wyłącznie oczywista omyłka wyrażona w tym, że jest ona od razu poznawalna i wynika wprost z treści postanowienia, tj. bądź z natury samej omyłki, bądź z porównania orzeczenia z uzasadnieniem, z treścią odwołania, lub innymi okolicznościami.
Ponadto przez błąd rachunkowy rozumieć należy błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych, w szczególności błędne zsumowanie lub odjęcie poszczególnych pozycji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 czerwca 1967 r., II CZ 48/67, OSNC 1968, nr 1, poz. 10 oraz postanowienie Sądu Antymonopolowego z dnia 3 lipca 1996 r., XVII Amr 23/96, LEX nr 78985).
W pkt 2 wyroku z 23 lutego 2016 r. o zwrocie kosztów postępowania sądowego zaszła omyłka rachunkowa, polegająca na uwzględnieniu kosztów postępowania strony reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika, do których zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach (art. 200 i art. 205 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Tymczasem w rozpoznawanej sprawie – jak bezsprzecznie wynika z akt sądowych sprawy - skarżące [...] w [...] działało w sprawie bez udziału profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. W tej sytuacji zasądzeniu od organu podlegała jedynie kwota uiszczonego wpisu – 500 zł. Oczywista omyłka polegała natomiast na doliczeniu do ww. kwoty kosztów zastępstwa procesowego przez profesjonalnego pełnomocnika, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.
Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny i prawny należało stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie zaistniała podstawa do sprostowania pkt 2 wyroku z dnia 2 czerwca 2016 r.
Z powyższych względów, na podstawie art. 156 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.