Uzasadnienie
W dniu 16 marca 2018 r. M. T. złożył (na urzędowym formularzu) wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie z jego skargi na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu i zakazie ponownego wjazdu na terytorium RP i innych państw obszaru Schengen.
We wniosku podał, że bez zalegalizowanego pobytu na terytorium RP nikt nie chce go zatrudnić, wobec tego utrzymuje się ze zbioru surowców wtórnych (ok. 200 zł miesięcznie). Oświadczył, że nie posiada żadnego majątku, prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, zamieszkuje starym, wiejskim domku. Obok domu uprawia ogródek, który zapewnia mu wyżywienie. Oświadczył również, że ma problemy zdrowotne, w związku z tym musi przyjmować leki. Podał, że posiada oszczędności w wysokości 53 zł. Do wniosku Skarżący dołączył kopie faktur za: leki – 24,70 zł, prąd – 37,54, oraz kopię leczenia szpitalnego, z której wynika m.in., że ze względu na stan zdrowia musi regularnie przyjmować leki.
Rozpoznając powyższy wniosek Referendarz sądowy miał na uwadze, że zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017 r., poz. 1369 – zwaną dalej Ppsa) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zgodnie z art. 245 § 2 Ppsa prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W ocenie Referendarza Skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Skarżący podniósł, że nie ma stałego dochodu, nie posiada praktycznie żadnych oszczędności, utrzymuje się wyłącznie ze zbioru surowców wtórych. Zamieszkuje, jak oświadczył w wiejskim domku, wymagającym remontu. Zadeklarowane wydatki pochłaniają całą część uzyskiwanego dochodu. Wnioskodawca żywi się w głównej mierze tym, co uprawia w przydomowym ogródku. Zauważyć należy, że składając powyższe informacje Skarżący oświadczył, że jest świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia (pkt 13 formularza).
Stwierdzić zatem należy, że uzyskiwany przez Wnioskodawcę dochód (200 zł) nie pozwala na wygospodarowanie kwoty choćby na pokrycie wpisu sądowego. Skarżący nie dysponuje również oszczędnościami, ani majątkiem, który mógłby zbyć w celu pozyskania dodatkowych środków. Uzyskiwane świadczenie tym bardziej nie pozwala na wygospodarowanie kosztów na ustanowienie z wyboru profesjonalnego pełnomocnika. Zgodnie bowiem z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokacie stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynoszą 480 zł. Skarżący, jak oświadczył, nie dysponuje kwotą, która pozwoliłaby mu na poniesienie choćby minimalnej stawki dla pełnomocnika.
Z akt sprawy nie wynika również, by Skarżący pozostawał w stosunku prawnym z profesjonalnym pełnomocnikiem.
Wobec tego spełnione zostały przesłanki umożliwiające przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 Ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.