Uzasadnienie
W skardze na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2012 r. utrzymującej w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2012 r. o odmowie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu wniosku (k.
- 46) wskazano, że osobista i życiowa sytuacja skarżącego uzasadnia zastosowanie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania tych decyzji.
Postanowieniem z dnia 14 lutego 2013 r. WSA w Warszawie wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji (k. 77-79).
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 maja 2013 r. (k. 103-106) uchylił powyższe postanowienie WSA w Warszawie, zaskarżone zażaleniem przez organ. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji było przedwczesne, ponieważ uprzednio WSA w Warszawie powinien:
- 1. dokonać oceny, czy cudzoziemiec przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej złożył wniosek o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony co najmniej 45 dni przed upływem okresu pobytu oznaczonego w posiadanej wizie lub terminie ważności poprzedniego zezwolenia na zamieszkanie, ponieważ tylko w takim przypadku do czasu zakończenia postępowania administracyjnego w sprawie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie pobyt cudzoziemca w Polsce jest legalny;
- 2. w zależności od ustaleń dotyczących legalności pobytu skarżącego ocenić czy we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazał on okoliczności uzasadniające stwierdzenie, że wykonanie tej decyzji może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki.
Chcąc wykonać zalecenia Naczelnego Sądu Administracyjnego pismami z dnia 27 czerwca 2013 r. (k. 116-117) WSA w Warszawie wezwał:
- 1. pełnomocnika organu do nadesłania decyzji Konsula Rzeczypospolitej Polskiej w [...] o unieważnieniu wizy nr [...],
- 2. pełnomocnika skarżącego do wykazania w terminie 7 dni okoliczności uzasadniających wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.
Organ nadesłał potwierdzoną za zgodność kopię decyzji Konsula Rzeczypospolitej Polskiej w [...] o unieważnieniu wizy nr [...] (k. 134-135), natomiast doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 10 lipca 2013 r. (k. 132) wezwanie pozostało bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Wniosek nie jest zasadny.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu.
Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu, o którym mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
WSA w Warszawie był na podstawie art. 197 § 2 w związku z art. 190 P.p.s.a. związany wykładnią prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 8 maja 2013 r.
Pełnomocnik skarżącego pomimo wezwania nie wskazał na okoliczności uzasadniające stwierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki, co zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, którym Sąd jest związany, przemawia za odmową wstrzymania zaskarżonej decyzji.
W tej sytuacji procesowej nie było w ocenie Sądu potrzeby badania terminowości złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.
Sąd nie orzekł w sentencji postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania decyzji organu pierwszej instancji, ponieważ odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie wstrzymuje zaistnienia skutków decyzji organu pierwszej instancji.
Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.