Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej "WSA") wyrokiem z dnia 13 lutego 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 621/12 oddalił skargę S. N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. Nr [...].
Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 22 maja 2013 r.
Skargę kasacyjną od wyroku z dnia 13 lutego 2013 r. wniósł pełnomocnik S. N., radca prawny H. M., w dniu 21 czerwca 2013 r. bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej "NSA").
Skarga kasacyjna wpłynęła do NSA w dniu 24 czerwca 2013 r. Następnie NSA przekazał skargę do WSA.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu, ponieważ została wniesiona po terminie.
Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.; dalej "p.p.s.a.") wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargą kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Jak wskazuje art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
W pierwszej kolejności WSA stwierdza, że skoro odpis wyroku z dnia 13 lutego 2013 r. został doręczony S. N. w dniu 22 maja 2013 r., to termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 21 czerwca 2013 r. Pełnomocnik skarżącego kasacyjnie trafnie więc ustalił dzień, do którego należało nadać pismo w urzędzie pocztowym.
Jednakże, pełnomocnik skarżącego błędnie określił sąd, do którego należało nadać skargę kasacyjną. Została ona bowiem wniesiona nie do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, a bezpośrednio do NSA – i to mimo, że w treści skargi kasacyjnej zaznaczono, że skierowana jest do NSA za pośrednictwem WSA.
Następnie NSA przekazał skargę kasacyjną do WSA. Gdyby skarga kasacyjna wpłynęła do NSA w takim momencie, że możliwe byłoby nadanie jej przez NSA z zachowaniem trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, nie byłoby dopuszczalne wydanie przez WSA postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Jednakże, w związku z tym, że do NSA skarga kasacyjna wpłynęła w dniu 24 czerwca 2013 r., a więc już po terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, nie było możliwe przekazanie jej przez NSA do WSA w terminie.
W świetle powyższego skargę kasacyjną należy uznać za wniesioną po terminie.
Na marginesie WSA zauważa, że w związku z jasnym brzmieniem art. 177 § 1 p.p.s.a. ustalenie sądu, do którego należy wnieść skargę kasacyjną, osobom dysponującym wiedzą prawniczą nie powinno nastręczać większych trudności. Zaś zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 10, poz. 65, z późn. zm) radca prawny wykonuje zawód ze starannością wynikającą z wiedzy prawniczej oraz zasad etyki radcy prawnego.
W związku z powyższym WSA orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 178 p.p.s.a.