Uzasadnienie
Skarżąca J. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lutego 2010 r. w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy.
Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisów w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221 poz. 2193) w związku z art. 233 oraz 219 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a., skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega opłacie sądowej (wpisowi) w wysokości 100 złotych, którą skarżąca winna była uiścić przy wniesieniu skargi.
Zgodnie natomiast z art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a nadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Z powodu nieuzupełnienia tych warunków formalnych pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu.
Wobec tego, iż skarżąca nie opłaciła wpisu sądowego wraz z wniesieniem skargi oraz nie dołączyła odpisów skargi, Sąd - pismami z 22 kwietnia 2010 r. - wezwał skarżącą do uiszczenia należnego wpisu od skargi oraz do nadesłania odpisów skargi w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania. Pouczono skarżącą, że nieusunięcie braku formalnego skargi poprzez złożenie jej odpisów, a także nieuiszczenie wpisu sądowego w zakreślonym przez Sąd terminie spowoduje odrzucenie skargi.
Jak wynika z akt sprawy przedmiotowe wezwania Sądu, skierowane na adres wskazany w skardze zostały skutecznie doręczone skarżącej w dniu 10 maja 2010 r. Pozostały one jednak bez odpowiedzi. Wobec nieusunięcia braku formalnego skargi i nieuiszczenia wpisu od skargi w zakreślonym przez Sąd terminie (termin upłynął w dniu 17 maja 2010 r.), skargę należało odrzucić.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, z mocy art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.