Uzasadnienie
Przedstawiciel skarżącego – Y. K. 5 lutego 2016 r. wniósł skargę na decyzję Szefa Urzędu Do Spraw Cudzoziemców z [...] grudnia 2015 r. w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych ww. decyzja została doręczona zastępczo na adres wskazany przez skarżącego w postępowaniu administracyjnym (jak i sądowym) – 30 grudnia 2015 r.
Postanowieniem z 11 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W ustawowym terminie przedstawiciel skarżącego nie wniósł zażalenia, zatem postanowienie to stało się prawomocne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 z późn. zm.), - dalej "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wniesioną po upływie tego terminu sąd odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne jest zatem zachowanie 30-dniowego terminu od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia administracyjnego zapadłego w sprawie oraz wniesienie skargi za pośrednictwem właściwego organu administracji.
Zaskarżona decyzja Szefa Urzędu Do Spraw Cudzoziemców zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości, terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Termin 30-dniowy do wniesienia skargi, na decyzję doręczoną przedstawicielowi skarżącego w trybie przewidzianym przez art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 roku, poz. 267 z późn. zm.) – 30 grudnia 2015 r., rozpoczął bieg 31 grudnia 2015 r. i upłynął z dniem 1 lutego 2016 r. (poniedziałek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 2 p.p.s.a. Jak wskazano wyżej skarga została wniesiona 5 lutego 2016 r., a zatem z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., Sąd skargę odrzucił.