Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] października 2005 roku Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w L. uznał się za niewłaściwy i przekazał pismo S. M., według właściwości Staroście Z.. W piśmie tym wnioskodawca zażądał udostępnienia map i wypisów z ewidencji gruntów i budynków obrębu N. a także udzielenia informacji dotyczących przebiegu procesu wywłaszczenia gruntów pod ośrodek zdrowia.
W uzasadnieniu postanowienia o przekazaniu pisma podniesiono, iż zadania w zakresie prowadzenia operatu ewidencji gruntów i budynków oraz dokumentacji z tym związanej a także sprawy związane z wywłaszczeniem nieruchomości należą do kompetencji starostów i na podstawie art. 65 § 1 Kpa przekazano sprawę organowi właściwemu.
Od postanowienia organu w przedmiocie przekazania sprawy, strona wniosła zażalenie do Głównego Geodety Kraju wskazując, iż nie zgadza się z przekazaniem sprawy do właściwego organu uzasadniając, iż próbowała już uzyskać informacje od organu, do którego sprawa została przekazana.
Główny Geodeta Kraju po zapoznaniu się z zażaleniem uznał, iż nie zachodzą przesłanki do zmiany lub uchylenia postanowienia i postanowieniem z dnia [...] stycznia 2006 r. utrzymał w mocy postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w L. o przekazaniu sprawy według właściwości. Poinformował równocześnie, iż dane o które wnosi strona mają charakter historyczny i spełnienie żądania co do potwierdzenia faktów i stanu prawnego gruntów położonych w N. winno nastąpić w formie zaświadczenia. W uzasadnieniu podniesiono także, że co prawda Starosta Z. zajmował stanowisko co do żądania strony, ale jego pismo nie miało formy zaświadczenia ani formy postanowienia, o którym mowa w art. 219 Kpa.
Powyższe postanowienie stało się przedmiotem skargi S. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie może zostać uwzględniona, bowiem zaskarżone postanowienie prawa nie narusza.
Zgodnie z art. 65 Kpa, na podstawie którego przekazano pismo, jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Przekazanie sprawy do organu właściwego następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Przedmiotem wniosku strony było żądanie udostępnienia map i wypisów z ewidencji gruntów i budynków obrębu N. a także udzielenia informacji dotyczących przebiegu procesu wywłaszczenia gruntów. Zgodnie z art. 7d pkt 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. 2005 Nr 240 poz. 2027) do zadań starosty należy w szczególności prowadzenie powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym ewidencji gruntów i budynków, gleboznawczej klasyfikacji gruntów i geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu oraz dysponowanie środkami powiatowego Funduszu Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym.
Nadto także art. 22 ust 1 tej ustawy powtarza, że ewidencję gruntów i budynków oraz gleboznawczą klasyfikację gruntów prowadzą starostowie. Z kolei art. 24 tej ustawy stanowi iż, informacje o gruntach, budynkach i lokalach zawiera operat ewidencyjny, który składa się z map, rejestrów i dokumentów uzasadniających wpisy do tych rejestrów a wyrysy i wypisy z operatu ewidencyjnego są wydawane przez organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków (...). Z przepisów tych wynika zatem, że skoro właściwy starosta prowadzi ewidencję gruntów i budynków, to jest organem właściwym do udzielania informacji – poprzez wydawanie stosownych wypisów i wyrysów, a tak brzmiało żądanie strony sformułowane we wniosku.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 7b ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego działający w imieniu wojewody wykonuje zadania niezastrzeżone na rzecz organów administracji geodezyjnej i kartograficznej, m.in. kontroluje przestrzeganie i stosowanie przepisów ustawy, kontroluje działania administracji geodezyjnej i kartograficznej, a ponadto w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego jest organem pierwszej instancji w sprawach określonych w ustawie, a wyższego stopnia w stosunku do organów administracji geodezyjnej i kartograficznej. W swym wniosku z dnia 12.09.2005 r. skarżąca jednakże nie sprecyzowała zastrzeżeń co do działań starosty. Załączyła jedynie pismo ze starostwa powiatowego w Z..
Na marginesie należy zaznaczyć, że dopiero w zażaleniu pełnomocnik skarżącego zarzuciła Staroście brak podjęcia właściwych działań w sprawie (nie udostępnił jej żądanej dokumentacji), co mogło być potraktowane jako zarzut bezczynności. Zarzut ten dopresyzowany dopiero w piśmie uzupełniającym zażalenie winien stać się przedmiotem odrębnego postępowania.
Obowiązkiem Głównego Geodety Kraju, do którego wpłynęło zażalenie, było natomiast dokonanie kontroli legalności przekazania wg właściwości Staroście Z. wniosku z dnia 12 września 2005 roku, w jego ówczesnym brzmieniu. Pełnomocnik skarżącego stwierdziła w nim, że w związku z toczącym się postępowaniem w Sądzie Okręgowym w Z., wnosi o nadesłanie map obrębu N. sprzed 1950 r. oraz o podanie powierzchni wymienionych w tym wniosku działek. Przy tak sformułowanym żądaniu we wniosku, przekazanie sprawy według właściwości staroście, było zasadne i prawidłowe. Potwierdza to fakt, iż w owym wniosku pełnomocnik skarżącego nie wymieniła Starosty jako organu, od którego nie udało jej się uzyskać przedmiotowych dokumentów, załączyła jedynie pismo uzyskane ze starostwa powiatowego w Z..
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż z punku widzenia sądowej kontroli administracyjnej, nie można postawić organom obu instancji orzekającym w przedmiotowej sprawie zarzutu wydania rozstrzygnięć z naruszeniem prawa.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.