Uzasadnienie
H. M. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu) w sprawie z jej skargi na opisane wyżej postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2011 r.
Z nadesłanego przez skarżącą formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF) oraz przedłożonych następnie dokumentów wynika, że H. M. prowadzi z 25 – letnią córką wspólne gospodarstwo domowe. Skarżąca jest 60 – letnią emerytką. Jej córka studiuje na Uniwersytecie W. (I rok romanistyki). Dwuosobowa rodzina utrzymuje się z emerytury uzyskiwanej przez H. M.. Jak wynika z decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. z dnia [...] marca 2011 r. emerytura skarżącej jest obciążona egzekucją komorniczą w wysokości 357 zł. miesięcznie i wynosi 843,38 zł. miesięcznie. Córka skarżącej ma zasądzone alimenty, jednakże, według oświadczenia H. M., ich nie otrzymuje. W okresie od 1 września 2011 r. do 30 listopada 2011 r. otrzymała natomiast stypendium socjalne w łącznej wysokości 600 zł.
Skarżąca nie posiada żadnych oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Mieszka w mieszkaniu o powierzchni 30 m2. Na utrzymanie mieszkania przeznacza ok. 350 zł. miesięcznie.
Stwierdzono, co następuje.
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym dotyczącym w niniejszej sprawie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego z urzędu następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak wynika z powołanych przepisów ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie.
Prawo pomocy jest instytucją wyjątkową stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art.199 ww. ustawy. Może być więc przyznane na wniosek osób bardzo ubogich znajdujących się ze względu na różne zdarzenia życiowe w sytuacji, która nie pozwala im na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania lub gdy ich poniesienie byłoby związane z poniesieniem uszczerbku koniecznego dla wnioskującego i jego rodziny, tj. uniemożliwiłoby zaspokojenie najbardziej podstawowych potrzeb życiowych.
W ocenie referendarza sądowego skarżąca wykazała, że spełnia warunki uzyskania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z treści wniosku oraz dokumentów źródłowych wynika, że jedynym stałym dochodem rodziny skarżącej jest świadczenie emerytalne otrzymywane przez skarżącą w wysokości, która nie pozwala na zaspokojenie bieżących, podstawowych wydatków.
W tej sytuacji uznano, że wnioskodawca nie jest w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego oraz ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, gdyż byłby to wydatek wykraczający poza jego możliwości finansowe. Z tego względu, przyznano wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.