Uzasadnienie
W skardze z (..) marca 2008 r. (data stempla pocztowego) na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia (..) lutego 2008 r. pełnomocnik W. L. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia pełnomocnik skarżącego nie uzasadnił. Nie można uznać, że uzasadnienie skargi na postanowienie jest automatycznie uzasadnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Zasadą wynikającą z art. 61§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1279 ze zm.) jest, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Przepis art. 61 § 3 w/w ustawy dopuszcza jednak na wniosek skarżącego wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez Sąd, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z brzmienia tego przepisu wynika, iż Sąd podejmując rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji zobligowany jest do wskazania, która z ww. przesłanek zachodzi w przedmiotowej sprawie oraz z jakiego powodu dokonał oceny, że zachodzi bądź też nie, określona przesłanka do wstrzymania bądź odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 września 2004 r., sygn. akt OZ 83/04, niepublikowane.
Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Jak wyraził to Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Skarżący swego wniosku nie uzasadnił.
W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.