Uzasadnienie
Skarżąca G. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.
Dnia 24 kwietnia 2017 r. do Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek o cofnięcie skargi złożony przez skarżącą dnia 21 kwietnia 2017 r. (data stempla pocztowego).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Postępowanie sądowe należało umorzyć.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z ww. przepisu wynika, że Sąd rozpoznający wniosek strony skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności.
Sąd rozpoznając wniosek skarżącej z 21 kwietnia 2017 r. uznał go za cofnięcie skargi i nie stwierdził jednocześnie, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 p.p.s.a.
Na marginesie Sąd chce zaznaczyć, że skarżąca wnosząc o cofnięcie skargi na decyzję Wojewody [...] wniosła również o przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Wobec powyższego stwierdzić należy, że umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego nie oznacza, że organ I instancji będzie rozpoznawał sprawę na nowo.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 w związku z art. 60 p.p.s.a., umorzył postępowanie.