Uzasadnienie
K. F. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Z treści złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 18 marca 2010 r. wynika, że skarżąca jest osobą samotną. Jedynym źródłem jej utrzymania jest świadczenie emerytalne w miesięcznej wysokości 1.129,00 zł brutto. Jest współwłaścicielką domu o powierzchni 100 m2 oraz nieruchomości o powierzchni 3.700 m2. Aktualnie toczy się postępowanie o zniesienie współwłasności wskazanych nieruchomości. Wnioskodawczyni nie ma wartościowych przedmiotów, oszczędności, papierów wartościowych, ani innych zasobów pieniężnych.
W uzasadnieniu wniosku K. F. wskazała, iż nie ma gdzie mieszkać. W aktach postępowania administracyjnego znajduje się kopia wyroku Sądu Rejonowego [...] z dnia [...] lutego 2007 r. nakazującego skarżącej opróżnienie i opuszczenie domu oraz orzekającego o przyznaniu jej prawa do lokalu socjalnego. Wedle pisma Burmistrza Miasta K. z dnia [...] września 2009 r., którego kopia znajduje się w aktach postępowania administracyjnego, decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. K. F. przydzielono lokal socjalny. Nie odebrała ona jednak stosownego skierowania, zwracając się z prośbą o "wstrzymanie przyznania lokalu" ze względu na złożenie skargi o wznowienie postępowania przed sądem powszechnym oraz wniosku o wstrzymanie wykonania tytułu wykonawczego.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Biorąc pod uwagę wysokość świadczenia emerytalnego skarżącej (1.129,00 zł brutto miesięcznie), aktualny poziom cen dób i usług niezbędnych do zaspokojenia elementarnych potrzeb życiowych, jak wyżywienie i ubranie, a także związaną z orzeczeniem eksmisji i przydziałem lokalu socjalnego skomplikowaną sytuację mieszkaniową wnioskodawczyni należy stwierdzić, że miesięczny dochód pozwala wnioskodawczyni zaspokoić co najwyżej niezbędne, bieżące wydatki. Biorąc przy tym pod uwagę, że skarżąca nie ma innych źródeł utrzymania, oszczędności, ani wartościowych przedmiotów, należy stwierdzić, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu. Takie ustalenie obliguje zaś do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, to jest do zwolnienia K. F. od kosztów sądowych.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.