Uzasadnienie
Na rozprawie w dniu 22 września 2016 r. aplikant adwokacki G. J., działający na podstawie pełnomocnictwa substytucyjnego udzielonego przez adwokata M.S. – pełnomocnika skarżącego Z.K., ustanowionego w ramach prawa pomocy, złożył wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w postępowaniu przed Sądem I instancji
Zdaniem referendarza sądowego wniosek ten jest uzasadniony. Z akt sprawy wynika, że radca M. S. podejmował czynności w sprawie: w 5 lipca 2016 r. przeglądał akta sprawy, w dniu 22 sierpnia 2016 r. jego substytut reprezentował skarżącego na rozprawie.
Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801), opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Stosownie natomiast do treści § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia opłata maksymalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego
- - 480 zł.
Uwzględniając, stosownie do § 4 ust. 2 powoływanego rozporządzenia, zarówno niezbędny nakład pracy wyznaczonej adwokata, jak i charakter sprawy, nie znaleziono podstaw do ustalenia opłaty ponad wysokość minimalną, przewidzianą przez § 4 ust. 1 rozporządzenia.
Stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.). w zw. z § 4 ust. 1 w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz § 4 ust. 3 powoływanego rozporządzenia, orzeczono jak w sentencji.