Uzasadnienie
Pismem nadanym dnia 18 marca 2011 r. H. K., J. K., i M. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2011 r., którą uchylono decyzję Konsula RP w N. z dnia [...] października 2010 r. odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie unieważnienia dokumentu paszportowego z prawem jednokrotnego przekroczenia granicy polskiej i umorzono postępowanie organu I instancji.
Sąd pismami z dnia 11 maja 2011 r. przesłał skarżącym (na adres ustanowionego pełnomocnika do doręczeń) odpis zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV z dnia 11 maja 2011 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 300 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Jednocześnie pouczono skarżących, że uiszczenie wpisu przez jedno z nich zwalnia pozostałe osoby z tego obowiązku.
Jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru, wezwania te zostały doręczone skarżącym dnia 18 maja 2011 r.
Pismem nadanym w dniu 8 lipca 2011 r. H. K. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie jej prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 24 października 2011 r. Referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. Postanowienie to stało się prawomocne.
Pismem z dnia 3 stycznia 2012 r. wezwano skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego pouczając, że nieuiszczenie wpisu w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie to doręczono ustanowionemu pełnomocnikowi do doręczeń w dniu 9 stycznia 2012 r.
Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Sąd odrzuca skargę gdy pomimo wezwania nie uiszczono należnego wpisu.
Z informacji Oddziału Finansowo - Budżetowego Sądu z dnia 31 stycznia 2012 r. wynika, że w zakreślonym terminie żaden ze skarżących nie uiścił należnego wpisu.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 220 § 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.