Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 lutego 2009 r. B. J., reprezentowana przez pełnomocnika – adw. Z. W., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji węzła drogowego oraz przebudowy ulicy.
W dniu 27 maja 2009 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...].
W uzasadnieniu wniosku, uzupełnionego pismem z dnia 1 czerwca 2009 r. podniesiono, iż zaskarżoną decyzją Minister Infrastruktury zatwierdził projekt podziału nieruchomości, w tym działki nr [...] stanowiącej własność skarżącej, nadał jej rygor natychmiastowej wykonalności i ustalił termin wydania nieruchomości objętych liniami rozgraniczającymi. Obecnie inwestor przystąpił do wykonania zaskarżonej decyzji i wystosował do właścicieli, w tym do skarżącej, wezwania do wydania nieruchomości, wyznaczając ostateczny termin do dokonanie tej czynności na dzień [...] maja 2008 r. W związku z powyższym w ocenie skarżącej zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków prawnych. Rozpoczęcie inwestycji spowoduje bowiem dokonanie na nieruchomości bardzo istotnych zmian w postaci usunięcia części gruntu, położenia kolejnych warstw drogi, wbudowania betonowych, na trwale związanych z gruntem części konstrukcji.
Przywrócenie do stanu poprzedniego będzie niezwykle trudne i wiązać się będzie ze znacznymi nakładami, co spowoduje niepowetowaną szkodę w majątku skarżącej. Nadto wskazano, iż Wojewoda [...] wydał pozwolenie na budowę inwestycji, której dotyczy niniejsze postępowanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana.
Ustawa z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. Nr 80, poz. 721 ze zm.), na podstawie której zostały wydane przedmiotowe decyzje, ma szczególny charakter, bowiem jej celem jest stworzenie prawnych instrumentów zapewniających sprawny przebieg inwestycji drogowych. Specyfika uregulowań ustawowych wyraża się w uproszczeniu postępowania administracyjnego w sprawach związanych z nabyciem nieruchomości oraz dysponowania nimi przez inwestora w celu realizacji inwestycji. Wstrzymanie tejże decyzji byłoby zatem istotnym zaburzeniem tegoż procesu i jednocześnie naruszałoby w sposób rażący społeczny interes, który stał się podstawą wydania orzeczenia.
W związku z powyższymi uwagami należy podnieść, iż rozważając kwestię wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2008 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji dla budowy węzła [...] w W., przebudowy ul. [...] na terenie W. w województwie [...] oraz zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości drogi, trzeba uwzględnić interes społeczny i gospodarczy, które przemawiają za szybką i sprawną realizacją przedsięwzięcia inwestycyjnego. Powyższe okoliczności w porównaniu z możliwymi negatywnymi skutkami wykonania zaskarżonej decyzji dla skarżącej przemawiają za nieuwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania powyżej wskazanych decyzji.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, z mocy art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.