Uzasadnienie
Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska po rozpatrzeniu odwołania skarżącego – J. K. postanowieniem z [...] grudnia 2015 r. utrzymał w mocy postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z [...] marca 2015 r. wyjaśniające wątpliwości co do treści postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z [...] maja 2014 r. uzgadniającego realizację budowy drogi ekspresowej [...] wraz z powiązaniem z drogą krajową nr [...].
W postanowieniu tym zawarto pouczenie o tym, że skargę na postanowienie wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia postanowienia. Postanowienie doręczono na adres wskazany przez skarżącego 5 stycznia 2016 r.
W dniu 4 lutego 2016 r. skarżący nadał bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga na powyższe postanowienie. Skarga ta wpłynęła do Sądu 8 lutego 2016 r. oraz została 24 lutego 2016 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przekazana Generalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska. Organ ten 8 marca 2016 r. udzielił odpowiedzi na skargę wnosząc o jej odrzucenie.
Jednocześnie wezwaniem z 15 marca 2016 r. skarżący został zobowiązany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie podpisanego jej egzemplarza lub podpisania skargi znajdującej się w aktach sprawy w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone na adres wskazany przez skarżącego 18 marca 2016 r. (k. 23 akt sądowych). Do dnia dzisiejszego, tj. 28 kwietnia 2016 r., do akt nie wpłynęła odpowiedź skarżącego na to wezwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 z późn. zm.), - dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie natomiast z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Niewątpliwie zatem skarżący naruszył przepis art. 54 § 1 p.p.s.a., przesyłając skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie i doktrynie poglądem w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data przekazania (nadania) skargi przez sąd właściwemu organowi administracji publicznej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 listopada 2010 r., sygn. akt II OSK 2184/10).
Sąd wskazuje, że termin do wniesienia skargi - za pośrednictwem organu, a więc w sposób przewidziany w prawidłowym pouczeniu zawartym w treści zaskarżonego postanowienia - upływał z dniem 4 lutego 2016 r. Skargę wniesiono bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (data otrzymania skargi przez Sąd: 8 lutego 2016 r.). W związku z tym za datę wniesienia skargi do Sądu należało uznać dzień 24 lutego 2016 r., to jest datę, w której została przez Sąd przekazana Generalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska. Oznacza to, iż skarżący, nie czyniąc zadość prawidłowemu pouczeniu, wniósł skargę z przekroczeniem terminu wskazanego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Konsekwencje takiej sytuacji procesowej określa art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia;
Jednocześnie, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zarządzenie o wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego, zawierające prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie, doręczono skarżącemu 18 marca 2016 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku rozpoczął zatem bieg 19 marca 2016 r. i upłynął z dniem 25 marca 2016 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. Pomimo prawidłowego pouczenia o sposobie i terminie uzupełnienia braku formalnego oraz o skutkach niezastosowania się do wezwania, do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uzupełniono braku formalnego skargi.
Powyższe uzasadniało odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i pkt 3 oraz § 3 p.p.s.a.