Uzasadnienie
W skardze z dnia 21 listopada 2007 r. na decyzje Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] sierpnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania L. M. z pobytu stałego z lokalu nr [...] w W., M. P. zawarł wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia, uzasadniając jego uchybienie pobytem za granicą związanym z wykonywaniem tam pracy i uzyskaniem wiadomości o wydaniu decyzji dopiero po powrocie do kraju w dniu 17 listopada 2007 r.
Sąd zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 86 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Postępowanie w sprawie o wymeldowanie L. M. wszczęte zostało z wniosku skarżącego, który w zawiadomieniu organu pierwszej instancji z dnia 30 kwietnia 2007 r. został pouczony o obowiązku zawiadamiania organu orzekającego o każdorazowej zmianie adresu do doręczeń i skuteczności doręczeń pod dotychczasowy adres, w przypadku zaniechania zgłoszenia takiej zmiany, stosownie do art. 41 kpa.
Wyjazd skarżącego do pracy za granicę spowodował zmianę miejsca jego pobytu i w konsekwencji jego adresu w tym czasie do doręczeń, jednak skarżący nie podjął żadnych działań dla dochowania obowiązku wynikającego z art. 41 §1 kpa, przez co stosownie do art. 42 §2 kpa, skierowana do niego w tym czasie zaskarżona decyzja na dotychczasowy adres została skutecznie doręczona. Wyjazd za granicę i podjęcie tam pracy, w okolicznościach posiadania przez skarżącego informacji o skutkach zaniechania podania nowego adresu do doręczeń organowi orzekającemu, stanowi o zawinionym przez skarżącego uchybieniu terminowi do złożenia skargi, skoro wyjazd ten był zależny od woli skarżącego, tak, jak zależne było od jego woli podjęcie działań dla uchronienia się od negatywnych skutków doręczenia decyzji na dotychczasowy adres, zanim skarżący powrócił do kraju.
Braku winy w uchybieniu terminowi do złożenia skargi należy bowiem upatrywać w takich zdarzeniach, których zaistnienie nie było zależne od woli skarżącego.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 86 §3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.