Uzasadnienie
S. L. w dniu 11 lutego 2000r. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] stycznia 2000r. nr [...] w przedmiocie uzgodnień w zakresie ochrony środowiska.
Postanowieniem z dnia 15 marca 2004r. postępowanie sądowe zostało zawieszone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a..
Pismem z dnia 23 lutego 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do strony skarżącej o złożenie oświadczenia, czy w dalszym ciągu popiera skargę z 11 lutego 2000r.
W odpowiedzi na powyższe skarżący S. L. w piśmie z dnia 20 marca 2006r. oświadczył, iż wycofuje skargę na zaskarżoną decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] stycznia 2000r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał cofnięcie skargi dokonane w piśmie procesowym z 20 marca 2006r. za dopuszczalne oraz skuteczne w świetle przepisu art. 60 ustawy P.p.s.a., zgodnie z którym, w przypadku cofnięcia skargi przez skarżącego Sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne tylko w sytuacji, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W tej sytuacji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ww ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.