Uzasadnienie
Pismem z dnia 14 grudnia 2009 r. B. K. wystąpił o zwrot położonej w K. działki nr [...]. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w styczniu 1996 r. przy podziale działki nr [...] został zmuszony do zawarcia ugody i nieodpłatnego przekazania tej działki pod drogę. Podał także, że podczas wyłożenia planu zagospodarowania, który nie został uchwalony, zorientował się, że tej drogi nie ma i nie będzie. Na trasie drogi firma "[...]" postawiła budynek.
Pismem z dnia 11 stycznia 2010 r. Burmistrz H., poinformował wnioskodawcę, że położona w miejscowości N. działka nr [...] stosownie do treści art. 98 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r., poz. 782; dalej jako: "ugn") stała się własnością Gminy H. z chwilą uprawomocnienia się decyzji podziałowej Wójta Gminy H. z dnia [...] stycznia 1996 r., nr [...]. Zgodnie z ówcześnie obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy H. zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy z dnia [...] listopada 1994 r., nr [...], działka nr [...] przeznaczona była pod budowę drogi. Poinformowano także, że stosownie do rozdziału 6 ugn poprzedni właściciel może żądać zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, jeżeli stała się ona zbędna na cel określony decyzji o wywłaszczeniu. W ocenie organu, w przedmiotowej sprawie nie nastąpiło pozbawienie prawa własności w trybie postępowania wywłaszczeniowego, dlatego zwrot nieruchomości nie może nastąpić.
Pismem z dnia 9 stycznia 2015 r. (data prezentaty biura podawczego Sądu) M. K. i B. K. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o zwrot działki [...] położonej w miejscowości N. przy ul. [...] o pow. 298 m2.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta H. wniósł o odrzucenie skargi.
W piśmie z dnia 30 czerwca 2015 r. organ poinformował, że pismo Burmistrza H. z dnia [...] stycznia 2010 r., nie zostało zaskarżone przez strony postępowania do organu wyższego stopnia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści przepisów art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "Ppsa"), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącym w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden przewidziany w ustawie środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 52 § 2 Ppsa).
Z powyższego przepisu jednoznacznie wynika, że skuteczne wniesienie skargi wymaga wyczerpania administracyjnego toku instancji przewidzianego w przepisach prawa.
W ocenie Sądu, pismo Burmistrza H. z dnia [...] stycznia 2010 r. stanowi decyzję administracyjną w przedmiocie zwrotu nieruchomości. Zdaniem Sądu, pismo to ma charakter ułomnej decyzji administracyjnej, gdyż zawiera minimalne wymagane składniki decyzji administracyjnej. Są nimi: oznaczenie organu administracji państwowej wydającego akt, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie o istocie sprawy oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji. W ocenie Sądu, pismo Burmistrza H. z dnia [...] stycznia 2010 r. zawiera rozstrzygnięcie wniesionego żądania poprzez odmowę zwrotu wnioskodawcy działki nr [...].
Przyjmując jednak, że pismo Burmistrza H. z dnia [...] stycznia 2010 r. stanowi ułomną decyzję administracyjną, bezspornym faktem jest, iż nie wniesiono od niego żadnego środka odwoławczego. Taki środek byłby natomiast konieczny dla skutecznego wniesienia skargi.
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że skarżący przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Burmistrza H. z dnia [...] stycznia 2010 r. w przedmiocie zwrotu nieruchomości, nie wnieśli przewidzianego w art. 127 § 1 Kpa odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Wynika to z wyjaśnień organu złożonych w sprawie.
Wobec tego należy stwierdzić, że skarżący nie spełnili jednego z niezbędnych warunków do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, gdyż nie wyczerpali trybu określonego w art. 52 § 1 Ppsa.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne, co obejmuje sytuację wniesienia skargi z pominięciem przysługujących stronie środków zaskarżenia. Zatem niniejsza skarga, jako przedwczesna, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Sąd wyjaśnia, że odrzucenie skargi nie powoduje skutku powagi rzeczy osądzonej, co oznacza, że nie zamyka skarżącym prawa do kwestionowania decyzji organu na drodze sądowej. Ponadto, okoliczność, iż organ naruszył przepisy, które chronią interesy skarżących w zakresie pouczenia go o przysługujących środkach prawnych i w ten sposób udaremnił złożenie odwołania, może mieć wpływ na przywrócenie terminu do wniesienia tego środka odwoławczego. Przywrócenie terminu następuje na wniosek strony. Sąd informuje zatem skarżących, iż w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia, zgodnie z art. 58 § 1 Kpa, służy mu prawo złożenia wniosku do Kolegium o przywrócenie terminu do złożenia odwołania wraz z odwołaniem.
Mając powyższe na uwadze, skargę, jako niedopuszczalną, należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa.