Uzasadnienie
A. C. złożył w dniu 17 marca 2014r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lutego 2014r. nr [...].
Z wniosku PPF oraz z pism z dnia 18 kwietnia 2014r. i z dnia 7 maja 2014r. złożonych na wezwania referendarza sądowego przez skarżącego wynika, że cudzoziemiec nie otrzymuje świadczeń uchodźczych (zaskarżoną decyzją umorzono postępowanie o nadanie statusu uchodźcy uznając, że wniosek jest niedopuszczalny) i pozostaje na wyłącznym utrzymaniu partnerki, która jest zatrudniona na podstawie umowy o pracę za miesięcznym wynagrodzeniem w wysokości 1978 zł. brutto (tj. ok. 1470 – 1480 zł. netto). Wnioskodawca oświadczył, że dochód jego partnerki w całości jest przeznaczany na niezbędne utrzymanie. Skarżący oraz K. K. (partnerka skarżącego) nie posiada oszczędności (vide: zestawienie transakcji na rachunku bankowym K. K.).
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek jest uzasadniony.
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: P.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Na obecnym etapie postępowania strona skarżąca jest zobowiązana do uiszczenia wpisu sądowego z tytułu złożenia skargi sądowoadministracyjnej w kwocie 300 zł. Pozostałe koszty postępowania, jakie ewentualnie może w przyszłości ponieść skarżący, sprowadzają się do opłaty kancelaryjnej do wniosku o sporządzenie uzasadnienia (w przypadku oddalenia skargi), wpisu od skargi kasacyjnej, zażaleń.
Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że skarżący nie posiada wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym. Dochód jego partnerki, która spodziewa się dziecka, musi wystarczyć na zaspokojenie potrzeb życiowych dwóch osób. W tej sytuacji referendarz stwierdził, że wnioskodawca wykazał, że spełnia przesłankę uprawniającą do otrzymania prawa pomocy, o której mowa w powołanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie powołanego wyżej przepisu oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.