Uzasadnienie
IVSA/ Wa 666/08
W dniu (...) lutego 2000 r. Rada Miejska w K., działając na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 1996 r. Nr 13 poz. 74 ze zm.) oraz § 6 ust. 2 pkt 2 Uchwały Nr 60 Rady Ministrów dnia 13 kwietnia 1984 r. w sprawie czynów społecznych oraz pomocy Państwa w ich organizowaniu i realizacji (Dz. U. Nr 11 poz. 75 ze zm.) podjęła uchwałę, nr (..) w sprawie zatwierdzenia regulaminu realizacji miejskich sieci wodociągowych na terenie miasta K., przy finansowym zaangażowaniu mieszkańców zorganizowanych w Komitety Społeczne.
Skarżący B. K. w dniu (...) lutego 2008 r. w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. 0 samorządzie gminnym (Dz. U. Nr 142, poz.1591 ze zm.) wezwał Radę Miasta K. do uchylenia wskazanej wyżej uchwały podnosząc, iż wprowadzona nią opłata jest pobiera jest bezprawnie.
W dniu 21 marca 2008 r. skarżący B. K. za pośrednictwem Rady Miejskiej w K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Rady Miejskiej w K. z dnia (...) lutego 2000 r. nr (...).
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w K. wniosła o jej odrzucenie, podnosząc, iż skarżący wzywał już w dniu (...) września 2006 r. do uchylenia tej samej uchwały oraz złożył w dniu (...) marca 2006 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarga ta została przez Sąd prawomocnie odrzucona z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia. Alternatywnie Rada wniosła o oddalenie skargi wywodząc, iż wezwanie o usunięcie naruszenia prawa jest nieuzasadnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że skarga podlega odrzuceniu, jeżeli z innych przyczyn (innych niż wymienione w punktach 1-5) - wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Jak wynika z akt sprawy na tę samą uchwałę Rady Miejskiej w K. z dnia (...) lutego 2000 r. nr (...) skarżący składał skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu (...) marca 2006 r. Sąd postanowieniem z dnia 29 czerwca 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 836/07 skargę odrzucił z uwagi na wniesienie po upływie terminu do jej wniesienia. Orzeczenie to jest prawomocne.
Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24 czerwca 2002 r. w składzie 7 sędziów, sygn. akt OSA 2/02 (ONSA 2003/1/2), instytucja wezwania, o której mowa w art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) jest odpowiednikiem środka odwoławczego, o jakim mowa w art. 52 § 4 ustawy p.p.s.a. Środek odwoławczy na dane rozstrzygnięcie można wnieść tylko raz. Ta sama osoba nie może wielokrotnie składać wezwania do tego samego organu w tej samej sprawie, dotyczącej tej samej uchwały. Byłoby to sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości wszystkich podmiotów wobec prawa, wyrażoną w art. 32 ust. 1 Konstytucji, jak i z przepisem art. 78 Konstytucji. Strony, którym przysługują tradycyjne środki odwoławcze (odwołania, zażalenia), nie mogą być w gorszej sytuacji prawnej niż podmioty, którym z powodu specyfiki postępowania przysługuje środek prawny określony w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.
W związku z powyższym, Sąd uznał wniesienie skargi za niedopuszczalne i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.