Uzasadnienie
B. R. i Z. R. wnieśli do Sądu skargi na wskazaną w sentencji decyzję. Sprawy zostały zarejestrowane odpowiednio za sygn. akt IV SA/Wa 672/13 i IV SA/Wa 673/13, a na rozprawie połączono je do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia i prowadzono dalej za sygn. IV SA/Wa 672/13.
Skarżący B. R. w postępowaniu był reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru - r. pr. M. K., natomiast Skarżącej Z. R. przyznano prawo pomocy obejmujące m. in. ustanowienie adwokata, którym wyznaczono adw. R. F. Od wyroku oddalającego skargi środek zaskarżenia wniósł jedynie Skarżący B. R. reprezentowany przez r. pr. M. K., natomiast pełnomocnik Skarżącej podniósł, że nie będzie kwestionował orzeczenia (k. 73-74).
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Protokół z rozprawy poprzedzającej wydanie wyroku stwierdza, że na posiedzeniu stawił się pełnomocnik Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców i pełnomocnik Skarżącego B. R. r. pr. M. K. oraz że "Pełnomocnik skarżącego pozostawia rozstrzygnięcie do oceny Sądu." (k. 126).
Pełnomocnik Skarżącej Z. R. - adw. R. F. - wniósł o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu przed sądem drugiej instancji (k. 153-154).
Postanowieniem z 23 grudnia 2015 r. referendarz sądowy WSA w Warszawie odmówił przyznania żądanych kosztów (k. 162-164) argumentując, że z protokołu z rozprawy przed NSA nie wynika, aby brał w niej udział adw. R. F. Od powyższego postanowienia adw. R. F. wniósł sprzeciw (k. 172-174) podnosząc, że stawił się na rozprawę, natomiast treść protokołu nie oddaje stanu rzeczywistego w tym zakresie, czego dowodem jest zawarte w nim stwierdzenie, iż pełnomocnik skarżącego pozostawił rozstrzygnięcie do oceny Sądu. Wnoszący sprzeciw wskazał, że trudno przypuszczać, aby takie stanowisko w sprawie zajął autor skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do mającego w sprawie zastosowanie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." (na podstawie art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2015 r., poz. 658) w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej powyższą ustawą, w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie referendarza sądowego, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Jako że sprzeciw nie został odrzucony sprawa, zgodnie z powyższym przepisem, podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z art. 250 § 1 P.p.s.a. wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461), zwanego dalej "rozporządzeniem", stanowi, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za udział w rozprawie przed NSA - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, tj. 50% od kwoty 240 zł, czyli 120 zł.
W świetle § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c rozporządzenia warunkiem przyznania wynagrodzenia jest udział w rozprawie przed NSA. Rozstrzygając wniosek adw. R. F. Sąd uznał, że - mimo braku stosownej adnotacji w protokole z rozprawy przed NSA - brał on w niej udział. Świadczy o tym zawarte w tym protokole stwierdzenie, że "Pełnomocnik skarżącego pozostawia rozstrzygnięcie do oceny Sądu". Racjonalna jest argumentacja zawarta w uzasadnieniu sprzeciwu, że tego typu wniosek (o pozostawienie rozstrzygnięcia do oceny NSA) mógł złożyć jedynie pełnomocnik tego ze skarżących, który nie złożył skargi kasacyjnej. Mógł być nim więc jedynie adw. R. F. jako pełnomocnik Skarżącej Z. R. Ponadto § 2 ust. 3 rozporządzenia stanowi, że w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w § 2 ust. 1 rozporządzenia, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Usługi prawnicze świadczone z urzędu, zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm.), podlegają opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 23%.
Biorąc pod uwagę powyższe należało na podstawie art. 260 w zw. z art. 250 § 1 P.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c i § 2 ust. 3 rozporządzenia przyznać adw. R. F. wynagrodzenie w kwocie 120 zł, podwyższone o kwotę 27,60 zł, stanowiącą równowartość kwoty podatku od towarów i usług.