Uzasadnienie
Skarżący A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2011 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 2.000 złotych za prowadzenie ukierunkowanych połowów dorszy podczas obowiązywania zakazu połowu tego gatunku, w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący w żaden jednak sposób nie uzasadnił tego wniosku, a zatem Sąd postanowieniem z dnia 27 maja 2011 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W piśmie procesowym z 1 lipca 2011 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) stanowiącym replikę na odpowiedź organu na skargę A. S., skarżący ponownie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając tym razem swój wniosek A. S. wskazał na swoją ciężką sytuację finansową oraz na fakt, że oprócz ponoszenia kosztów związanych z utrzymaniem kutrów i rodziny, spłaca kredyt zaciągnięty w związku z prowadzoną działalnością rybołówstwa. Zaskarżona decyzja nie jest jedyną decyzją administracyjną, którą nałożono na skarżącego karę pieniężną Łącznie wymierzono skarżącemu kary w wysokości 90.000 złotych. Jak wyjaśnił A. S. egzekucja wymierzonych kar spowoduje nieodwracalne skutki zmierzające do zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej i zmusi do zaprzestania wykonywania zawodu.
Sąd zważył, co następuje
Zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) - dalej w skrócie: P.p.s.a. jest, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Przepis art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. dopuszcza jednak na wniosek skarżącego wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez Sąd, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Z powyższej regulacji wynika, iż instytucja wstrzymania wykonania aktu ma charakter wyjątkowy, albowiem może mieć miejsce jedynie w przypadku gdy zachodzą przesłanki, o których mowa wyżej. Zastosowanie tej instytucji nie może być poprzedzone oceną zasadności skargi, ponieważ takie działanie sądu, dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego, oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu, sprowadzającą się do przesądu.
Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych wstrzymanie może dotyczyć tylko takiego aktu administracyjnego, który nadaje się do wykonania i podlega wykonaniu.
W wyniku dokonania analizy wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w ocenie Sądu zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.
Przedmiotem skargi jest decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2011 r. uchylająca decyzję Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w S. z [...] sierpnia 2008 r. nr [...] i wymierzająca skarżącemu karę pieniężną w wysokości 2.000 zł za naruszenie przepisów o rybołówstwie.
W ocenie Sądu wykonanie powyższej decyzji, na mocy której nałożono na skarżącego karę pieniężną przed zbadaniem ich legalności przez właściwy sąd administracyjny, może spowodować wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. Uiszczenie bowiem kary pieniężnej w wysokości 2.000 zł może rodzić trudności w egzystencji skarżącego oraz członków jego rodziny. Dodatkowo należy podkreślić, iż w chwili obecnej przed tut. Sądem toczy się co najmniej kilka postępowań dotyczących wymierzenia skarżącemu kar pieniężnych. Ze względu na powyższe, a w szczególności okoliczność, iż w razie niewstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, kara podlegałaby ściągnięciu w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych, istnieje prawdopodobieństwo spowodowania tym znacznej szkody dla skarżącego.
Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, iż zachodzą podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a.
W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia