Uzasadnienie
Pismem z dnia 29 listopada 2009 r. A. B. i K. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na rozporządzenie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 1993 r. w sprawie utworzenia [...] Parku Krajobrazowego.
Przekazując skargę do Sądu, Wojewoda [...] wyjaśnił, że zaskarżone rozporządzenie Wojewody [...] utraciło moc obowiązującą w związku z nowym rozporządzeniem Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. w sprawie [...] Parku Krajobrazowego. Ponadto Wojewoda wskazał, że właściwym organem do udzielenia odpowiedzi na skargę w sprawie jest obecnie Sejmik Województwa [...].
Pismem z dnia 27 kwietnia 2010 r. w odpowiedzi na skargę Sejmik Województwa [...] wniósł o jej oddalenie podnosząc, że zaskarżony akt już nie obowiązuje.
Pismem procesowym z dnia 25 czerwca 2010 r. organ wskazał dodatkowo, że nie posiada dokumentów, z których wynikałoby, że skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpali tryb wynikający z art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach ze skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej.
Zgodnie zaś z art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie (Dz. U. Nr 31 poz. 206) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego, wydanym przez wojewodę lub organ niezespolonej administracji rządowej, w sprawie z zakresu administracji publicznej, może, po bezskutecznym wezwaniu organu, który wydał przepis, lub organu upoważnionego do uchylenia przepisu w trybie nadzoru do usunięcia naruszenia, zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego.
Ze skargi złożonej przez K. B. i A. B. wynika, że kwestionują oni akt prawa miejscowego – rozporządzenie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 1993 r. w sprawie utworzenia [...] Parku Krajobrazowego (Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...], poz. [...]).
Z akt sprawy nie wynika, by wezwanie do usunięcia naruszenia zostało skierowane do organu. Przewodniczący Sejmiku przyznał jedynie, iż z pisma Mazowieckiego Urzędu [...] wynika, że nie odnaleziono całości akt sprawy. Nie ma to jednak wpływu na treść rozstrzygnięcia, ponieważ należy mieć na względzie, że zaskarżony akt utracił moc obowiązującą w związku z wydaniem, w oparciu o art. 16 pkt 3 ustawy o ochronie przyrody, przez Wojewodę [...] rozporządzenia nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. w sprawie [...] Parku Krajobrazowego. Zatem skoro zaskarżony akt prawa miejscowego utracił moc obowiązującą – nie wywołuje obecnie skutków prawnych i nie może być stosowany.
Oznacza to, że nie jest dopuszczalne w przedstawionym stanie sprawy jego zaskarżenie do sądu administracyjnego.
Reasumując stwierdzić należy, że w tym stanie rzeczy skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ponieważ dotyczy aktu prawa miejscowego, który w dniu wnoszenia skargi nieobowiązywał.
Dlatego należało orzec jak w sentencji.