Uzasadnienie
T. W. wniósł do Sądu skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lutego 2011 r. utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] września 2010 r. w przedmiocie wymierzenia skarżącemu kary pieniężnej w wysokości 10.000 zł za prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów metali żelaznych i nieżelaznych bez wymaganego zezwolenia.
W piśmie datowanym na 20 czerwca 2011 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji, gdyż z uwagi na konieczność utrzymania swej dziewięcioosobowej rodziny zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.
Wniosek jest uzasadniony.
Zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", jest, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Przepis art. 61 § 3 p. p. s. a. na wniosek skarżącego dopuszcza jednak wstrzymanie wykonania decyzji przez Sąd, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zdaniem Sądu zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p. p. s. a. Wykonanie zaskarżonej decyzji, na mocy której wymierzono skarżącemu karę pieniężną w wysokości 10.000 zł, przed zbadaniem jej legalności przez sąd administracyjny, może spowodować wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p. p. s. a. Uiszczenie bowiem kary pieniężnej w wysokości 10.000 zł może rodzić trudności w utrzymaniu rodziny skarżącego składającej się z żony i siedmiu dzieci. Należy nadmienić, że w postanowieniu referendarza WSA w Warszawie sądowego z dnia 7 czerwca 2011 r. przyznającemu skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wskazano, że skarżący nie dysponuje jakimikolwiek oszczędnościami ani wartościowymi przedmiotami oraz nie jest w stanie poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny.
W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p. p. s. a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.