Uzasadnienie
Stowarzyszenia Ekologiczne S. z siedzibą w W. wniosło do Sądu skargę na uchwałę Rady Gminy D. z dnia [...] czerwca 2004r. Nr [...] w przedmiocie odrzucenia protestu do projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy D. dla części wsi S. Strona skarżąca jak słusznie podnosi organ w odpowiedzi na skargę, nie ma interesu prawnego do kwestionowania projektu planu zagospodarowania przestrzennego ponieważ na terenie objętym planem nie posiada własnej nieruchomości. Realizując swoje cele statutowe Stowarzyszenie ma jedynie interes faktyczny, który uprawnia w sytuacji kwestionowania ustaleń projektu planu zagospodarowania przestrzennego do złożenia protestu.
Zgodnie bowiem z treścią art. 23 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity Dz. U. 1999r. Nr 15, poz. 139 ze zm.), która ma zastosowanie w niniejszej sprawie z mocy art. 85 ust.2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717) protest może wnieść każdy, kto kwestionuje ustalenia przyjęte w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wyłożonym do publicznego wglądu.
Na uchwałę o uwzględnieniu lub odrzuceniu protestu skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje.
Z tej przyczyny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.