Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Rada do Spraw Uchodźców utrzymała w mocy decyzję Szefa
Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2012 r., w zakresie, w jakim organ pierwszej instancji odmówił obywatelowi [...] – M. S., nadania statusu uchodźcy oraz udzielenia ochrony uzupełniającej, a ponadto nie udzielił mu zgody na pobyt tolerowany oraz postanowił wydalić go z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Skargę na decyzję organu odwoławczego z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. S. Skarżący podniósł, że na skutek wykonania zaskarżonej decyzji tj. wydalenia go z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie będzie mógł brać udziału w postępowaniu przed Sądem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią przepisu art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi przez organ administracji, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W myśl przepisu art. 61 § 5 p.p.s.a. postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Wykonanie zaskarżonej decyzji wiązałoby się z wydaleniem skarżącego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed rozpoznaniem sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, przez co skarżący byłby pozbawiony możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, a tym samym skorzystania w pełnym zakresie z prawa do sądu. Dlatego też, w ocenie Sądu, zasadne jest pozostanie skarżącego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do czasu zakończenia niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego.
Wobec powyższego, Sąd postanowił uwzględnić wniosek skarżącego i na podstawie przepisów art. 61 § 3 zdanie pierwsze w zw. z art. 61 § 5 p.p.s.a. orzec, jak w sentencji.