Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., działając na podstawie art. 127 § 2 Kpa w zw, z art. 17 pkt 1 Kpa oraz art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 roku o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. z 2001 roku, Nr 79, poz, 856, ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania T. G. od decyzji Burmistrza W. z dnia [...] maja 2014 r., nr [...], znak [...], odmawiającej ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną i obsługą komunikacyjną na terenie dz. ew. nr [...] i [...] obr. [...] w W., na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i umorzyło postępowanie przed organem pierwszej instancji w całości.
Powyższa decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.
W dniu [...] lutego 2011 r., po rozpatrzeniu wniosku T. G. złożonego w dniu 13 marca 2008 r., Burmistrz W. decyzją nr [...] odmówił ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu na rzecz Skarżącego, dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną i obsługą komunikacyjną na terenie dz. ew. nr [...] i [...] obr. [...] w W. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., w wyniku rozpatrzenia odwołania T. G., decyzją z dnia [...] maja 2011 r. znak [...] uchyliło decyzję Burmistrza W. z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji.
W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Burmistrz W. decyzją z dnia [...] maja 2012r. nr [...] ponownie odmówił ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji. Od powyższej decyzji odwołanie złożył T. G. W odwołaniu wskazał, przede wszystkim na przewlekłe prowadzenie postępowania oraz fakt, iż organ nie uwzględnił przy wydawaniu decyzji wskazań zawartych w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2011 r. znak [...].
Samorządowe Odwoławcze w W. w wyniku rozpatrzenia odwołania Skarżącego, decyzją z dnia [...] marca 2013r. znak [...] uchyliło decyzję Burmistrza W. w niniejszej sprawie i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji wskazując na wytyczne co do dalszego postępowania.
W wyniku kolejnego rozpatrzenia sprawy Burmistrz W. decyzją z dnia [...] sierpnia 2013r. nr [...], odmówił ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla ww inwestycji, nie uwzględnił wytycznych zawartych w ww decyzji Kolegium i wydał rozstrzygnięcie tożsame z decyzjami już uchylanymi.
Od powyższej decyzji odwołanie złożył T. G. podnosząc, że organ pierwszej instancji nie przeprowadził żadnego dodatkowego postępowania i a podjęta decyzja jest tej samej treści pomimo wytycznych organu nadzorczego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., w wyniku rozpatrzenia odwołania, decyzją z dnia [...] października 2013r. znak [...] po raz kolejny uchyliło decyzję Burmistrza W. w przedmiotowej sprawie i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji dając wyraźne wskazówki co do dalszego postępowania.
W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Burmistrz W. decyzją z dnia z dnia [...] maja 2014 r., nr [...], znak [...] odmówił ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji, która została ponownie zaskarżona do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. przez T. G. Rozpatrując powyższą sprawę po raz kolejny, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., wydając zaskarżoną decyzję z dnia [...] stycznia nr [...] podniosło, iż aktualnie przedmiotowa inwestycja planowana jest na terenie, na którym obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego uchwalony uchwałą Rady Miejskiej w W. z dnia [...] r. nr [...], ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa [...]z dnia [...] r. pod poz. [...] i który wszedł w życie z dniem [...] września 2014r.
Wobec powyższego dla przedmiotowej inwestycji nie jest już wymagane ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu w drodze decyzji, gdyż przeznaczenie oraz sposób zagospodarowania terenu, na którym ma być zlokalizowana inwestycja, ustalone zostały w ww planie miejscowym.
Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wniósł T. G., żądając "unieważnienia" decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. i rozpatrzenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy przez rozstrzygnięcie sprawy co do istoty, wydając pozytywną decyzję. Skarżący podniósł, iż argumentacja organu uzasadniająca odmowę ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji jest chybiona i nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podtrzymało argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji i wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalając skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej jako p.p.s.a. (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyjął, że decyzja organu II instancji, w świetle dokonanych ustaleń, jest prawidłowa a skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu. Ustalenia faktyczne i prawne omówione w uzasadnieniu organu II instancji, w ocenie Sądu, nie budzą żadnych wątpliwości.
Należy mieć na uwadze, że rozstrzygnięcia organów administracji powinny opierać się na przepisach prawa, w szczególności przepisach kodeksu postępowania administracyjnego, a także jak w niniejszej sprawie, na przepisach ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2012 poz. 647).
Trzeba w tym miejscu podnieść, iż zgodnie z art. 4 ust. 2 ww ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
- 1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;
- 2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
Z powyższego jednoznacznie wynika, że ustalenie warunków zabudowy w drodze decyzji możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wskazać należy, że przedmiotowa inwestycja planowana jest na terenie, na którym obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla terenu [...] uchwalonego, jak wyżej wskazano, uchwałą Rady Miejskiej w W. z dnia [...] r. nr [...], a który wszedł w życie z dniem [...] września 2014r., to jest przed wydaniem, zaskarżonej do tut. Sądu, decyzji. Dlatego też, prawidłowo organ odwoławczy uchylił zaskarżoną do niego decyzję i umorzył postępowanie w sprawie jako bezprzedmiotowe, na zasadzie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa. Trzeba wskazać, iż Sąd opiera się o stan prawny z daty wydania decyzji i pod tym kątem bada jej legalność, czyli zgodność decyzji z obowiązującym systemem prawnym. Podnoszona przez Skarżącego okoliczność długotrwałego przedmiotowego postępowania, w okresie w którym miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie obowiązywał i faktycznie zasadnym był wniosek o wydanie decyzji zgodnie z żądaniem wniosku, nie stanowi aktualnie uzasadnienia do uwzględnienia skargi, z uwagi na nową sytuację prawną odnoszącą się do przedmiotowego obszaru.
Nastąpiła bowiem zmiana stanu faktycznego w sprawie, poprzez wiążące uchwalenie dla terenu obejmującego nieruchomość Skarżącego, miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Powyższe natomiast skutkuje nie wydawaniem decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, gdyż takie warunki wynikają bezpośrednio z ww obowiązującego planu miejscowego.
W tym stanie rzeczy Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).