Uzasadnienie
Pismem z 13 kwietnia 2021 r. D. J. (dalej: "skarżąca") wywiodła skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] marca 2021 r., [...] utrzymującą w mocy decyzję własną ww. organu z [...] września 2020 r., [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z [...] października 1977 r., [...], zatwierdzającej projekt wymiany gruntów wsi [...], gmina [...], w części dotyczącej gruntów oznaczonych jako działka nr [...].
Zarządzeniem z [...] maja 2021 r. Sąd wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, przez podanie własnego numeru PESEL – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
W dniu 7 czerwca 2021 r. skarżąca odebrała rzeczone wezwanie.
Do dnia dzisiejszego wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi pozostało bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi te zostały sprecyzowane w art. 46 p.p.s.a. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., pismo strony powinno zawierać w przypadku: gdy jest pierwszym pismem w sprawie: numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Z powyższych przepisów wynika, że skarga jako pierwsze z pism składanych w toku postępowania sądowoadministracyjnego musi zawierać numer PESEL wnoszącej ją strony. Nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi skutkuje natomiast jej odrzuceniem.
Podnieść należy, że wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru PESEL strony skarżącej było jasne i czytelne. Sąd precyzyjnie określił jakim brakiem formalnym skarga jest obarczona oraz co należy uczynić, aby brak ten uzupełnić. Poinformował również z jakimi konsekwencjami skarżąca będzie musiała się liczyć w przypadku niewykonania wezwania.
W niniejszej sprawie skarżąca nie wywiązała się z obowiązku uzupełnienia braku formalnego skargi.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowił, jak w punkcie 1 sentencji. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2 sentencji zostało dokonane w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.