Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 lutego 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 3185/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia.
Jak wynika z akt sprawy, odpis ww. postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 15 marca 2017 r.
Przy piśmie z dnia 10 marca 2017 r. (k. 34 akt sprawy o sygn. akt IV SA/Wa 3185/16) skarżąca wniosła skargę kasacyjną od powyższego postanowienia, datowaną na dzień 20 marca 2017 r. (k. 35 akt sądowych).
Ponadto, pismem z dnia 11 marca 2017 r. (k. 4 akt sądowych niniejszej sprawy), uzupełnionym pismem z dnia 19 października 2017 r. (k. 8 akt sądowych niniejszej sprawy), skarżąca wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego ww. postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - dalej p.p.s.a -można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.
Z powyższego uregulowania jednoznacznie wynika, że skarga o wznowienie postępowania sądowego przysługuje stronie postępowania tylko w przypadku, gdy dotyczy ona orzeczenia kończącego postępowanie sądowe (niewpadkowego), a ponadto orzeczenia, które już się uprawomocniło, czyli takiego, od którego strona postępowania nie może wnieść środka odwoławczego. Należy również podkreślić, że orzeczenie, którego wznowienia domaga się strona, powinno być prawomocne w dniu złożenia skargi o wznowienie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2012 r., sygn. akt I OSK 210/12).
Skarżone orzeczenie musi zatem odpowiadać wymogom z art. 168 § 1 p.p.s.a., w myśl którego orzeczenie sądu administracyjnego staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Wskazać należy, że wymóg zakończenia postępowania prawomocnym orzeczeniem sądu stanowi podstawową przesłankę warunkującą skuteczność skargi o wznowienie postępowania, a uchybienie w tym zakresie skutkuje niedopuszczalnością wniesienia takiej skargi.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę, jeśli wniesienie skargi jest z innych przyczyn niedopuszczalne.
Stosownie do art. 276 p.p.s.a., do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy działu VII ustawy nie stanowią inaczej.
Środkiem odwoławczym od postanowienia kończącego postępowanie sądowe w niniejszej sprawie jest skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca pismem z dnia 20 marca 2017 r. wniosła skargę kasacyjną od ww. postanowienia, wobec czego w dniu wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego postanowienie to było nieprawomocne.
Skoro zatem skarga o wznowienie dotyczy postępowania sądowego zakończonego nieprawomocnym postanowieniem, to jako niedopuszczalną należało ją odrzucić podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 276 oraz art. 270 p.p.s.a.