Uzasadnienie
Pismem z dnia 3 kwietnia 2009 r. (data nadania), J. J. i W. G., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] września 2008 r.
Decyzją tą Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] maja 2008 r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2003 r. w przedmiocie wygaszenia M. Sp. z o.o. pozwolenia wodnoprawnego na pobór wody z rzeki S. w ilości 6 l/s do celów przemysłowych udzielonego decyzją Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] października 1990 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.] – zwanej dalej p.p.s.a. – skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, o czym pouczono w zaskarżonej decyzji.
Jak wynika to z akt administracyjnych zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi Skarżących w dniu [...] września 2008 r., natomiast skarga została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez Skarżących w dniu 3 kwietnia 2009 r. (data nadania na kopercie, k. 6 akt sądowych) czyli po upływie ustawowego terminu.
Wskazać też należy, że po raz pierwszy Skarżący, działający przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżyli decyzję z [...] września 2008 r. skargą z dnia 8 października 2008 r., złożoną z zachowaniem ustawowego terminu. Skarga ta została jednak – na podstawie art. 221 p.p.s.a. – odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 stycznia 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 1783/08 z uwagi na nienależyte opłacenie wpisu.
Konkludując Sąd zwraca też uwagę na brak formalny rozpoznawanej skargi z dnia 3 kwietnia 2009 r. Otóż, została ona podpisana tylko przez jednego ze Skarżących – W. G. Drugi podpis – Skarżącego J. J. – jest jedynie kserokopią oryginału. Sąd uznał jednak, że z uwagi na oczywiste przekroczenie terminu do wniesienia skargi wezwanie Skarżących do usunięcia ww. braku formalnego byłoby niecelowe przez wzgląd na zasadę szybkości postępowania wyrażoną w art. 7 p.p.s.a.
W tej sytuacji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.