Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców, po rozpatrzeniu odwołania F. P., utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2016 r. o odmowie udzielenia skarżącemu zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców przytoczył następujące okoliczności faktyczne i prawne sprawy:
Skarżący w dniu 2 sierpnia 2016 r. wystąpił z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Polski, z uwagi na zamiar podjęcia pracy. Decyzją z dnia [...] października 2016 r. Wojewoda [...], na podstawie art. 100 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz.U. z 2016 r., poz. 1990 ze zm.), odmówił skarżącemu udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Polski wskazując, że dane skarżącego zostały umieszczone w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu (wpisu dokonała strona [...] i jest on ważny do dnia 10 kwietnia 2017 r.). Skarżący wniósł odwołanie od decyzji z dnia [...] października 2016 r., podnosząc że jego dane nie znajdują się w Systemie Informacji Schengen (SIS). Ponadto skarżący wskazał, że poprzednią decyzje o zezwolenie na pobyt czasowy uzyskał bez żadnych problemów.
Po rozpatrzeniu odwołania, Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców, utrzymując decyzję z dnia [...] października 2016 r. w mocy, wskazał, że w stosunku do skarżącego zachodzi obligatoryjna przesłanka odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, o której mowa w art. 100 ust. 1 pkt 3 ustawy o cudzoziemcach. Z ustaleń organu wynika bowiem, że dane skarżącego zostały umieszczone w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu z terminem obowiązywania wpisu do dnia 10 kwietnia 2017 r. Jeżeli dane cudzoziemca znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu, zezwolenia na pobyt czasowy można udzielić tylko w razie istnienia poważnych przyczyn uzasadniających jego udzielenie, zwłaszcza ze względów humanitarnych lub z powodu zobowiązań międzynarodowych, z uwzględnieniem interesu państwa, które dokonało wpisu do Systemu Informacyjnego Schengen (art. 110 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach).
W skardze na decyzję z dnia [...] stycznia 2017 r. F. P. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Skarżący podniósł, że jakkolwiek jego dane były wpisane do Systemu Informacyjnego Schengen, to jednak sprawa ta została przez skarżącego niezwłocznie załatwiona. Skarżący opłacił karę grzywny i został poinformowany, że nie będzie miał problemów z pobytami na terenie Unii Europejskiej. Skarżący dołączył do skargi zaświadczenie Urzędu Konsularnego Ambasady [...], z którego wynika, że cudzoziemiec wypełnił obowiązek wobec państwa [...] dotyczący zapłaty za koszty procedury monitorowania cudzoziemca na [...] i w krajowej [...] bazie danych nie ma zakazu wjazdu i pobyty dla skarżącego.
Skarżący podniósł, że na organie administracji spoczywa obowiązek wyjaśnienia wszelkich okoliczności sprawy i ustalenia prawdy w sensie materialnym. Jako dowolne należy traktować ustalenia faktyczne znajdujące wprawdzie potwierdzenie w materiale dowodowym, ale niekompletnym, czy nie w pełni rozpatrzonym.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest zasadne.
Przepisy art. 7 i 77 § 1 K.p.a. nakładają na organy administracji obowiązek dokładnego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego oraz wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Organ odwoławczy może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję (art. 136 K.p.a.). Na podstawie całokształtu materiału dowodowego organ administracji publicznej ocenia, czy dana okoliczność została udowodniona. Przy czym, organy administracyjne orzekają według stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie wydawania przez nie decyzji. Obowiązek ten dotyczy również organu drugiej instancji, co wynika z zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, zgodnie z którą organ drugiej instancji ma obowiązek uwzględniać aktualny stan faktyczny i prawny istniejący w dacie wydawania decyzji drugoinstancyjnej. Warunki te nie zostały spełnione w rozpoznawanej sprawie, ponieważ organ odwoławczy nie wyjaśnił i nie rozważył wszystkich okoliczności niezbędnych do końcowego załatwienia sprawy.
W aktach sprawy znajduje się wydruk z bazy danych SIS z dnia [...] października 2016 r., z którego wynik, że dane skarżącego figurują w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu z terminem obowiązywania wpisu do dnia 10 kwietnia 2017 r. oraz pismo Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] września 2016 r., że dane skarżącego figurują w bazie SIS, ale Komendant nie posiada innych informacji, które wskazywałyby, że pobyt skarżącego w Polsce stanowi zagrożenia dla ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego. Rozpoznając odwołanie w dniu [...] stycznia 2017 r., Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że dane skarżącego zostały umieszczone w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu z terminem obowiązywania wpisu do dnia 10 kwietnia 2017 r. co oznacza, że zachodziła obligatoryjna przesłanka do odmowy udzielenia skarżącemu zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, stosownie do treści art. 100 ust. 1 pkt 3 ustawy o cudzoziemcach.
Z akt sprawy nie wynika jednak, aby Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców przeprowadził postępowanie wyjaśniające w kwestii tego, czy na dzień wydania zaskarżonej decyzji dane skarżącego znajdowały się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu, mimo że skarżący w odwołaniu kwestionował okoliczność umieszczenia jego danych w tym Systemie. W konsekwencji należy uznać, że organ odwoławczy zaniechał przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w tej kwestii i nie dokonał własnych ustaleń faktycznych w tym zakresie na dzień wydania zaskarżonej decyzji ([...] stycznia 2017 r.). Tymczasem, jak wynika z załączonego do skargi zaświadczenia Urzędu Konsularnego Ambasady [...], skarżący wypełnił obowiązek wobec państwa [...] dotyczący zapłaty za koszty procedury monitorowania cudzoziemca na [...] i w krajowej [...] bazie danych nie ma zakazu wjazdu i pobyty dla skarżącego.
Dodatkowo z pisma pracownika Komendy Głównej Policji Biura Międzynarodowej Współpracy Policji z dnia [...] marca 2017 r. wynika, że wpis do Systemu Informacyjnego Schengen został usunięty w dniu [...] stycznia 2017 r. tuż po tym jak została przesłana informacja z [...] ambasady w [...], że skarżący zapłacił dług ([...]) w dniu 6 marca 2013 r. W konsekwencji nie można przyjąć, że organ odwoławczy miał wystarczające podstawy do przyjęcia, że w dacie wydania zaskarżonej decyzji dane skarżącego znajdowały się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu.
Mając powyższe względy na uwadze należy uznać, że postępowanie wyjaśniające nie zostało przeprowadzone w prawidłowy sposób, albowiem organ odwoławczy nie wyjaśnił tego, czy na dzień wydania zaskarżonej decyzji dane skarżącego znajdowały się nadal w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. i art. 135 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.