Uzasadnienie
W piśmie z dnia 17 stycznia 2018 r. S. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] którym utrzymano w mocy postanowienie tego organu z [...] października 2017 r. o zobowiązaniu Skarżącego do zagospodarowania odpadu w postaci samochodu osobowego poprzez przedsiębiorcę prowadzącego stację demontażu pojazdów.
W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia ponieważ ich wykonanie rodzi zagrożenie niepowetowanej szkody dla skarżącego lub nieodwracalnych skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 – zwaną dalej Ppsa) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu, jednak dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez sąd na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...],, nakłada na Skarżącego obowiązek zagospodarowania odpadu w postaci samochodu osobowego poprzez przedsiębiorcę prowadzącego stację demontażu pojazdów.
Nie wymaga zatem szczególnego uzasadnienia twierdzenie, że w przypadku wykonania tego postanowienia Skarżący utraci własność pojazdu (który jest zarejestrowany na terytorium RP) ponadto dojdzie do demontażu tego pojazdu.
Wobec tego, mimo nieco lakonicznego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, Sąd uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Skarżący trafnie wskazał, jego wykonanie rodzi zagrożenie nieodwracalnych skutków.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa orzekł jak w sentencji.