Uzasadnienie
Skarżący E. i M. K. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie im prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w postępowaniu dotyczącym ich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...].
W uzasadnieniu wniosku oraz w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawcy wskazali, że prowadzą wspólne gospodarstwo domowe wraz z pięciorgiem dzieci pozostających na ich utrzymaniu. Skarżący oświadczyli, iż źródłem utrzymania ich rodziny są dochody z renty w wysokości 634,64 zł oraz wynagrodzenia za pracę w wysokości 1356,10 zł netto miesięcznie. Z nadesłanych formularzy wniosku wynika, iż wnioskodawcy oprócz nieruchomości rolnej zabudowanej o pow. 742 m2, nie posiadają żadnego innego majątku, przedmiotów wartościowych ani środków pieniężnych.
Uzupełniając przedmiotowy wniosek skarżący w dniu 1 sierpnia 2011 r. nadesłali dokumenty źródłowe potwierdzające ich aktualną sytuację materialno-bytową.
Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje:
Przyznanie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady, iż strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie (art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.). Z dyspozycji art. 243 § 1, oraz art. 245 §§ 1-3 p.p.s.a. wynika, że właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony, złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku, przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W rozpoznawanej sprawie skarżący wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych, a zatem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Warunkiem przyznania prawa pomocy w tym zakresie jest wykazanie przez wnioskodawców, że nie są oni w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.)
Ocena okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku oraz wynikających z dokumentów źródłowych nadesłanych w dniu 1 sierpnia 2011 r. uzasadnia przyznanie E. i M. K. prawa pomocy w żądanym zakresie. Należy bowiem stwierdzić, że dochód którym rodzina skarżących dysponuje, tj. 2.086,89 zł miesięcznie, przeznaczony na utrzymanie siedmiu osób, nie pozwala na poczynienie oszczędności. Zestawienie wysokości uzyskiwanego dochodu z wysokością cen artykułów pierwszej potrzeby, wysokością ponoszonych kosztów utrzymania mieszkania oraz kosztów utrzymania pięciorga małoletnich dzieci, prowadzi do wniosku, że z posiadanych środków pieniężnych skarżący nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego.
Należy zatem uznać, iż aktualna sytuacja materialna wnioskodawców, w szczególności niskie dochody, brak oszczędności oraz majątku, który mogliby spieniężyć, pozwala na stwierdzenie, że zasadnym jest przyznanie im prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.