Uzasadnienie
R. D. w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2013 r. w przedmiocie zameldowania, zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy. We wniosku sporządzonym na urzędowym formularzu PPF z dnia 25 kwietnia 2013 r. wskazał, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Skarżący podał, że jest osobą schorowaną (po zawale, choruje na zwyrodnienie stawów i serca) i z tego powodu ponosi duże wydatki na lekarstwa i wizyty lekarskie. Żona również choruje na serce. We wspólnym gospodarstwie domowym skarżący pozostaje wraz z żoną i córką. Córka jest bezrobotna, bez prawa do zasiłku od 15 listopada 2012 r. (decyzja w tym przedmiocie z dnia [...] listopada 2012 r. Starosty O. została dołączona do wniosku). Nie posiadają żadnego majątku.
Skarżący uzyskuje rentę w wysokości 1016,51 zł (netto), zaś jego żona świadczenie emerytalne w wysokości 795,93 zł (netto). Skarżący oświadczył, że po uiszczeniu bieżących rachunków (np. związanych z utrzymaniem mieszkania), pozostaje niewielka kwota na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych: zakup żywości, leków, środków czystości.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej jako "p.p.s.a."), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje jeżeli wnioskujący wykaże, że nie jest w stanie podołać jakimkolwiek kosztom postępowania sądowego. Wykazanie tej przesłanki ciąży na wnioskującym o prawo pomocy.
W niniejszej sprawie, biorąc pod uwagę dane zawarte we wniosku, należało stwierdzić, że obowiązek pokrycia pełnej wysokości kosztów sądowych (tj. opłat i wydatków) przekracza finansowe możliwości R. D.. Na rodzinę składającą się z trzech osób przypada dochód w łącznej wysokości 1812,44 zł. Biorąc zatem pod uwagę wysokości dochodu skarżącego i jego rodziny, aktualny poziom cen towarów i usług oraz fakt, ze skarżący i jego żona są osobami schorowanymi, w związku z czym część wydatków muszą przeznaczać na leczenie, należało uznać, że skarżący nie jest w stanie poczynić oszczędności, które mogłyby zostać przeznaczone na uiszczenie kosztów sądowych lub ustanowienie pełnomocnika procesowego z wyboru. Z tych względów uznano, że skarżący spełnia warunki do otrzymania prawa pomocy we wnioskowanym przez niego zakresie, tj. wykazał, że nie jest w stanie podołać jakimkolwiek kosztom postępowania.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.