Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 marca 2013 r. C. K. (dalej: skarżący) złożył skargę na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] lutego 2013 r. Nr [...] w przedmiocie utrzymania w mocy postanowienia Kierownika Delegatury w B., działającego z upoważnienia [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] października 2012 r. znak [...] o odmowie uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy.
Pismem z dnia 7 czerwca 2013 r. skarżący oświadczył, że cofa skargę złożoną w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.; dalej "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Jak wynika z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Oceniając skuteczność cofnięcia skargi w rozpatrywanej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie stwierdził zaistnienia przesłanek uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, określonych w art. 60 P.p.s.a.
W świetle powyższego, zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, należy umorzyć postępowanie sądowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.