Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. Nr [...] Prezes Agencji Rynku Rolnego utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w P. z dnia [...] listopada 2005 r. o odmowie przyznania indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy krajowej ilości referencyjnej dla dostawcy hurtowego Przedsiębiorstwa Rolnego M. sp. z o.o. w S. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdzono, że Przedsiębiorstwo Rolne M. sp. z o.o. w S., złożyło w dniu 23 listopada 2005 r. do organu pierwszej instancji, wniosek o przyznanie indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy, dołączając zaświadczenie o ilości skupionego mleka w okresie od kwietnia do listopada 2006 r. Przy uwzględnieniu ilości skupionego mleka za okres od kwietnia do października 2006 r. ustalono, że skarżący sprzedał mleko w ilości 769 873 kg, natomiast na dzień 31 marca 2005 r. skarżący był właścicielem indywidualnej ilości referencyjnej dostaw mleka w wysokości 905 323 kg.
Przy zestawieniu obu wielkości, Prezes Agencji Rynku Rolnego podtrzymał rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji o niespełnieniu przez skarżącego ustawowego warunku zwiększenia wielkości sprzedaży o 5000 kg ponad, stanowiącą dotychczas własność skarżącego, indywidualną ilość referencyjną sprzedaży mleka za podane przez skarżącego miesiące poprzedzające miesiąc, w którym złożono wniosek o przyznanie ilości referencyjnej z krajowej rezerwy. Organ drugiej instancji wskazał bowiem, iż przyznanie indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy jest uzależnione od przekroczenia przez wnioskodawcę ilości sprzedaży mleka o 5000 kg ponad, stanowiącą jego własność na dzień 31 marca poprzedzającego rok kwotowy, indywidualną ilość referencyjną sprzedaży mleka, stosownie do art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz.U. z 2005 r. Nr 244, poz. 2081) i rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 1 czerwca 2005 r. w sprawie wielkości zwiększenia sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych (Dz.U. Nr 106, poz. 900).
W skardze na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] lutego 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Przedsiębiorstwo Rolne M. sp. z o.o. w S. zarzuciło naruszenie art. 16 i nast. ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych poprzez błędną jego wykładnię oraz naruszenie przepisów tej ustawy poprzez wprowadzenie ograniczenia czasowego dla rozpatrywania wniosków, a także naruszenie art. 35 kpa, skutkujące poniesieniem przez skarżącego szkody mogącej doprowadzić do niewypłacalności spółki. W motywach uzasadnienia skargi wskazano na trzykrotne składanie wniosków o przyznanie ilości referencyjnej z krajowej rezerwy – w dniu 1 lipca, 23 listopada i 1 grudnia 2005 r., i za każdym razem organy odmawiały przyznania wnioskowanej ilości. Zarzucono nieprawidłową interpretację art. 16 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych, poprzez przyjmowanie przez organy orzekające konieczności faktycznego przekroczenia przez wnioskodawcę posiadanej na własność ilości referencyjnej o co najmniej 5000 kg, a następnie udokumentowanie tego przekroczenia ale z wyłączeniem miesiąca, w którym złożono wniosek o przyznanie ilości referencyjnej z krajowej rezerwy.
Zdaniem skarżącego, treść art. 16 powołanej ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych uzasadnia twierdzenie, że wystarczające jest przekroczenie stanowiącej własność producenta ilości referencyjnej nawet w wymiarze wyliczenia szacunkowej średniorocznej sprzedaży mleka, na podstawie dotychczasowej sprzedaży w danym roku kwotowym do chwili złożenia wniosku. Skarżący zarzucił również opieszałość organu odwoławczego, skutkującą pozbawieniem możliwości nabycia przez skarżącego stosownej ilości referencyjnej od innych producentów. W konsekwencji wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji i zobowiązanie organu do przyznania indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy.
W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Rynku Rolnego wniósł o jej oddalenie, przytaczając motywy odmownego rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy zaznaczyć, iż regulacje prawne dot. przyznawania indywidualnej ilości referencyjnej dostaw mleka i przetworów mlecznych mają charakter reglamentacyjny, ograniczający produkcję do rozmiarów wyznaczonych przez organy Unii Europejskiej dla każdego z członków Unii, jako dostosowanych do ogólnounijnego zapotrzebowania.
Zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz.U. z 2005 r. Nr 244, poz. 2081), w przypadku producenta rozwijającego produkcję mleka warunkiem przydziału indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy w danym roku kwotowym jest zwiększenie sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych w stosunku do indywidualnej ilości referencyjnej stanowiącej własność producenta w dniu 31 marca roku kwotowego poprzedzającego rok kwotowy, w którym złożono wniosek o przyznanie indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy.
Według zaś art. 16 ust. 2 powołanej ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych, zwiększenie sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych producent dokumentuje fakturami lub innymi dokumentami potwierdzającymi sprzedaż mleka lub przetworów mlecznych za okres co najmniej 3 kolejnych miesięcy danego roku kwotowego poprzedzających miesiąc, w którym złożono wniosek o przyznanie indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy.
Stosownie zaś do §1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 1 czerwca 2005 r. w sprawie wielkości zwiększenia sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych (Dz.U. Nr 106, poz. 900) w zw. z art. 18 ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych, wielkość zwiększenia sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych przez dostawców hurtowych i dostawców bezpośrednich, na podstawie której są przyznawane indywidualne ilości referencyjne z krajowej rezerwy, wynosi 5.000 kg.
Powyższe wskazuje, iż uzyskanie indywidualnej ilości referencyjnej dostaw mleka z krajowej rezerwy jest uwarunkowane zwiększeniem przez producenta, o co najmniej 5000 kg, sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych ponad, stanowiącą dotychczas własność producenta, ilość referencyjną na koniec roku kwotowego poprzedzającego rok, w którym wnioskowane jest przydzielenie ilości referencyjnej z krajowej rezerwy. Zwiększenie sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych musi jednak nastąpić przed miesiącem, w którym składany jest wniosek o przyznanie ilości referencyjnej z krajowej rezerwy, skoro dokumentowanie zwiększenia sprzedaży ma dotyczyć okresu co najmniej 3 kolejnych miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym złożono wniosek o przyznanie ilości referencyjnej z krajowej rezerwy.
Z treści art. 16 ust. 4-6 ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych wynika natomiast, iż określana przez dyrektora oddziału Agencji Rynku Rolnego oszacowana średnioroczna sprzedaż mleka lub przetworów mlecznych w danym roku kwotowym za okres co najmniej 3 kolejnych miesięcy danego roku kwotowego poprzedzających miesiąc, w którym złożono wniosek o przyznanie ilości referencyjnej z krajowej rezerwy, służy ustaleniu wysokości indywidualnej ilości referencyjnej, która ma być przyznana z krajowej rezerwy.
O ile zatem, przyznanie ilości referencyjnej z krajowej rezerwy jest uzależnione od zwiększenia sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych ponad, stanowiącą dotychczas własność producenta, ilość referencyjną (tj. na dzień 31 marca roku kwotowego poprzedzającego rok kwotowy, w którym złożono wniosek), o tyle sposób dokumentowania tego zwiększenia, i na tej podstawie ustalanie wysokości ilości referencyjnej, jaka ma być przyznana z rezerwy krajowej wskazują, iż zwiększenie sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych musi nastąpić przed rozpoczęciem się miesiąca, w którym składany jest wniosek o przyznanie ilości referencyjnej z krajowej rezerwy.
Wprawdzie, przepis art. 16 ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych, dotyczy producentów rozwijających produkcję mleka, a więc takich, którzy zwiększają tę produkcję, to jednak warunkiem przyznania ilości referencyjnej z krajowej rezerwy jest faktyczne zwiększenie sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych w okresie poprzedzającym miesiąc, w którym złożono wniosek o przyznanie ilości referencyjnej z krajowej rezerwy, a nie zakładane zwiększenie sprzedaży, szacowane na podstawie obliczanej średniorocznej sprzedaży w danym roku kwotowym. Przyjęcie zaś w art. 16 ust. 2 ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych okresu czasu co najmniej 3 kolejnych miesięcy z danego roku kwotowego oznacza nie tylko określenie minimalnej perspektywy czasowej do wyliczania podstawy służącej ustaleniu wysokości ilości referencyjnej przyznawanej z krajowej rezerwy, ale również ogranicza czasowo dostępność wnioskowania o przyznanie ilości referencyjnej z krajowej rezerwy w ten sposób, iż wniosek może być skutecznie złożony dopiero po upływie co najmniej 3 miesięcy danego roku kwotowego, przy wykazaniu, iż w tym okresie 3 miesięcy producent zwiększył ilość sprzedanego mleka lub przetworów mlecznych o ustaloną, przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w drodze rozporządzenia, wysokość ponad ilość referencyjną stanowiącą własność producenta na dzień 31 marca roku kwotowego poprzedzającego rok, w którym złożono wniosek.
Ponadto, ustawowy obowiązek dokumentowania zwiększenia sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych za omawiany okres co najmniej 3 kolejnych miesięcy, poprzedzających miesiąc, w którym złożono wniosek o przyznanie ilości referencyjnej z krajowej rezerwy, ogranicza czasowo dostępność takiego wnioskowania poprzez dopuszczalność skutecznego złożenia wniosku dopiero w kolejnym miesiącu, następującym po miesiącu w którym zwiększono sprzedaż.
Nie można zatem podzielić poglądu skarżącego, o skutecznym wnioskowaniu o przyznanie ilości referencyjnej z krajowej rezerwy już z dniem zwiększenia sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych wobec stanowiącej dotychczas własność skarżącego ilości referencyjnej w dniu 31 marca 2005 r. Tym bardziej, nie znajduje uzasadnienia w treści art. 16 ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych, twierdzenie skarżącego o ustalaniu faktu zaistnienia zwiększenia sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych na podstawie szacowanej średniorocznej wielkości sprzedaży wyliczonej z wielkości sprzedaży dokonanej w okresie poprzedzającym wnioskowanie o przyznanie ilości referencyjnej z krajowej rezerwy.
Skoro więc skarżący nie udokumentował faktycznego zwiększenia sprzedaży mleka o 5000 kg ponad stanowiącą jego własność w dniu 31 marca 2005 r. ilość referencyjną w wysokości 905 323 kg mleka, w ustawowo możliwym do uwzględnienia okresie od kwietnia do października 2005 r., ponieważ wniosek został złożony w miesiącu listopadzie 2005 r., zaskarżona decyzja Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] lutego 2006 r. odpowiada prawu.
W odniesieniu do zarzutu opieszałego rozpatrywania sprawy przez organ odwoławczy z naruszeniem art. 35 kpa, należy wskazać, iż skarżącemu przysługiwało prawo do zaskarżenia bezczynności organu odwoławczego, z którego skarżący nie skorzystał. Podnoszona przez skarżącego opieszałość organu odwoławczego nie stanowi bowiem dla Sądu podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji tylko z tej przyczyny, jeżeli decyzja nie jest dotknięta wadami prawnymi. O tym zaś, jakie roszczenia mogą przysługiwać skarżącemu wobec organu odwoławczego, nie rozstrzyga sąd administracyjny, lecz sąd cywilny.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.