Uzasadnienie
W piśmie z dnia 28 stycznia 2016r. H. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...], którą uchylono decyzję Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. ustalającą opłatę z tytułu wyłączenie z produkcji gruntów leśnych i przekazano sprawę organowi I. instancji do ponownego rozpatrzenia.
W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu skarżący podał, że wykonanie zaskarżonej decyzji przez organ I. instancji spowoduje, że w obrocie prawnym pojawi się kolejna wadliwa decyzja.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 – zwaną dalej P.p.s.a) Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a, mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania.
Podnoszone przez skarżącego okoliczności nie mogą stanowić podstawy do uwzględnienia wniosku.
Wstrzymanie wykonania dotyczy bowiem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje określone skutki materialnoprawne. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy tylko takich sytuacji, gdy akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2008r., sygn.. II OZ 714/08)
Decyzja kasatoryjna, czyli uchylająca i przekazująca sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji, nie rozstrzygając sprawy co do istoty, nie posiada przymiotu wykonalności i z powyższych względów nie podlega wstrzymaniu wykonania. Również w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony jest pogląd, że co do zasady nie nadają się do wykonania wszelkie orzeczenia kasacyjne, jako mające charakter czysto procesowy, gdyż nie stanowią one aktów wywołujących skutki materialnoprawne (por. postanowienie NSA z 8 czerwca 2010 r., sygn. II OZ 489/10; z 21 stycznia 2011 r., sygn. II OZ 3/11).
Odnosząc się zaś do argumentów podniesionych przez skarżącego należy wskazać, że zanim organ I. instancji będzie mógł przystąpić do ponownego rozpatrzenia sprawy, decyzja Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych będzie najpierw podlegać ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Oznacza to, że organ będzie również związany orzeczeniem, jakie w sprawie zapadnie.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.