Uzasadnienie
N. G., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – r.pr. T. T., w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...], którą odmówiono udzielenia cudzoziemce zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Przesłanki umożliwiające Sądowi wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu oraz aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy zostały określone w przepisie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.).
Z przepisu tego wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy zatem samo powtórzenie treści przepisu lecz uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o istnieniu powyższych zagrożeń, co dopiero uzasadniać może wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. B. Dauter w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz", Zakamycze 2005, s. 168). Argumentacja wniosku o wstrzymanie musi być odpowiednia – tzn. w sposób przekonujący pokazywać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonego aktu, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 P.p.s.a.
Z konstrukcji art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika zatem, iż to na stronie spoczywa obowiązek przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie decyzji objętych wnioskiem o wstrzymanie wykonania faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków.
W sprawie niniejszej wnioskując o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, powołując się jedynie na regulację zawartą w art. 61 § 3 P.p.s.a. nie przedstawiła żadnych okoliczności, które uzasadniałyby zastosowanie tego rozstrzygnięcia. Z uwagi zatem na brak uzasadnienia przedmiotowego wniosku nie jest możliwa jego merytoryczna ocena, nie można bowiem stwierdzić, czy zachodzą przesłanki o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.
W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.