Uzasadnienie
[...] S.A. z siedzibą w W. wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2016 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej.
W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący stwierdził w nim, że zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję, którą nałożono na niego karę pieniężną w wysokości 21 965 zł. Zdaniem skarżącego, przymusowe wykonanie tej decyzji, zanim zapadnie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, będzie się wiązało z wyrządzeniem mu znacznej szkody majątkowej lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Podkreślił też, że czas między wydaniem przez organy decyzji w obu instancjach nie wskazuje na merytoryczne podstawy, które przemawiałyby za koniecznością natychmiastowego wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wskazał również, że zgodnie z treścią zarzutów zawartych w skardze, wykonanie w/w decyzji powinno nastąpić dopiero po wydaniu orzeczenia w niniejszym postępowaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), dalej w skrócie "P.p.s.a."], wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Jednak art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (wyjątek stanowią tu przepisy prawa miejscowego, które weszły w życie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez skarżącego we wniosku okoliczności, które uzasadniają niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych wydarzeń czy sytuacji, które tłumaczyłyby wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w stosunku do wnioskodawcy. Co więcej, jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 1236/14, publ. LEX nr 1624317, nie ma podstaw, by "[...] żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę".
W niniejszej sprawie, wniosek skarżącego jest nieuzasadniony – nie zostały w nim podane okoliczności, których obowiązek wynika z art. 61 § 3 P.p.s.a., wskazujące na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto, powołane w skardze zarzuty dotyczące skarżonej decyzji nie mogą stanowić uzasadnienia dla w/w wniosku. Wynika to zwłaszcza z faktu, że uregulowana w art. 61 § 3 P.p.s.a. ochrona tymczasowa jest odrębną instytucją od kontroli legalności decyzji, wydanej przez organ, której w postępowaniu sądowoadministracyjnym dokonuje sąd.
Skarżący nie przedstawił ani konkretnych dowodów (np. bilansu spółki), ani też argumentów (dotyczących choćby płynności spółki), które uzasadniałyby uznanie za wiarygodne twierdzeń, że w razie wykonania zaskarżonej decyzji, poniesie on znaczną szkodę czy też zajdą w stosunku do niego trudne do odwrócenia skutki. Samo stwierdzenie skarżącego, że tak się stanie, nie może stanowić wystarczającego uzasadnienia dla wstrzymania wykonania decyzji.
W związku z powyższym Sąd w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.