Uzasadnienie
Skarżący K. B. wniósł skargę na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku według właściwości
W dniu 16 czerwca 2009 r. skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 2 lipca 2009 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy we wnioskowanym zakresie.
W piśmie z dnia 15 lipca 2009 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała o wyznaczeniu adwokata P. W. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego.
Wyrokiem z dnia 20 października 2009 r. sygn. akt IV SA/WA 730/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w pkt. 1 oddalił przedmiotową skargę oraz w pkt. 2 przyznał ze środków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata P. W. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych podwyższoną o kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych stanowiącą 22% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oraz kwotę 17 (siedemnaście) złotych tytułem zwrotu uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
Wyznaczony w sprawie adwokat wniósł w dniu 6 stycznia 2010 r. r. skargę kasacyjną od powyższego wyroku, którą Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 5 stycznia 2011 r. sygn. akt I OSK 341/10 oddalił.
Z protokołu rozprawy, która odbyła się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 5 stycznia 2011 r. wynika, że na rozprawę stawił się ustanowiony przez pełnomocnika skarżącego substytut adwokat L. Z. W dniu 12 stycznia 2011 r. pełnomocnik skarżącego złożył do Sądu wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Jednocześnie złożył oświadczenie, iż opłaty z tytułu pomocy prawnej nie zostały mu zapłacone w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).
Przepis § 19 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Stosownie zaś do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a w/w rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, przy czym w myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o stawkę 23% podatku od towarów i usług.
W niniejszej sprawie wyznaczony adwokat występując w postępowaniu sądowoadministracyjnym w II instancji sporządził i wniósł skargę kasacyjną oraz brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Biorąc powyższe pod uwagę oraz wobec faktu, że ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego złożył oświadczenie, iż koszty pomocy nie zostały opłacone w całości ani w części, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 250 P.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a powołanego rozporządzenia, orzekł jak w sentencji postanowienia.