Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 12 maja 2011 r. J. B. wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na wskazaną w sentencji decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2011 r. Nr [...].
W oświadczeniu o majątku i dochodach, złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF) wnioskodawczyni wskazała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1170,26 zł netto miesięcznie. Skarżąca oświadczyła, że jest właścicielką domu i budynku gospodarczego na działce o pow. 0,1314 m2, poza tym nie posiada innego majątku, jak również zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Na wezwanie do uzupełnienia przedmiotowego wniosku skarżąca w piśmie z dnia 24 maja 2011 r. podniosła, iż nie posiada rachunków bankowych, dowodem czego jest załączony oryginał przekazu pocztowego potwierdzający, iż świadczenie uzyskiwane z ZUS w Kielcach wypłacane jest jej osobiście.
Ponadto wnioskodawczyni wskazała, iż kosztami jakie miesięcznie ponosi są koszty utrzymania domu takiej jak: podatek od nieruchomości, opłata za gaz, energię elektryczną, ubezpieczenie domu oraz zakup opału na zimę. Skarżąca oświadczyła, iż uiściła należny w sprawie wpis sądowy, natomiast nie jest w stanie ponieść kosztów zatrudnienia profesjonalnego pełnomocnika.
Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje:
Z dyspozycji art. 243 § 1, art. 245 §§ 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., wynika, że na wniosek strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym może być jej przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W rozpoznawanej sprawie wnioskodawczyni wniosła o ustanowienie radcy prawnego, a zatem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Warunkiem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym jest zaś wykazanie przez wnioskodawcę, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych.
Ocena okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku uzasadnia przyjęcie, że w takiej sytuacji znajduje się wnioskodawczyni. Sytuacja majątkowa skarżącej oceniana z perspektywy uzyskiwanych przez nią dochodów oraz wysokości kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru, w ocenie referendarza sądowego potwierdza, iż w stosunku do skarżącej spełnione zostały przesłanki wynikające z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy P.p.s.a.
Należy zauważyć, że skarżąca jest osobą w podeszłym wieku (70 lat). Jedynym jej dochodem jest dochód z tytułu emerytury w wysokości 1 170,26 zł netto. Wnioskodawczyni nie określiła co prawda wysokości wydatków ponoszonych na jej bieżące utrzymanie, jednakże, przy aktualnym poziomie cen i opłat za dobra i usługi utrzymania koniecznego uznać należy, że nie jest ona w stanie podołać kosztom zatrudnienia profesjonalnego pełnomocnika. Zestawiając wysokość ewentualnych kosztów zastępstwa procesowego z wysokością środków finansowych, którymi skarżąca dysponuje na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, mając także na uwadze, że skarżąca nie posiada oszczędności, przedmiotów wartościowych, ani majątku, który może stanowić dodatkowe źródło dochodów, należało uznać, że skarżąca spełnia przesłankę z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a uzasadniającą przyznanie jej prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a, należało postanowić jak w sentencji.