Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 24 czerwca 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 738/11

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 24 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Międzynarodowego Portu Lotniczego im. [...] Sp. z o.o. o przywrócenie terminu
Sprawa
w sprawie ze skargi Międzynarodowego Portu Lotniczego im. [...] Sp. z o.o. na postanowienie Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi.

Uzasadnienie

Dnia 14 grudnia 2010 r. doręczono skarżącemu postanowienie Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] grudnia 2010 r. uchylające postanowienie Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego i uzgadniające projekt decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Postanowienie z dnia [...] grudnia 2010 r. zostało wydane w ramach rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy złożonego przez inwestorów – J. i B. H. i zawierało błędne pouczenie odnośnie przysługującego środka zaskarżenia – wskazano, że od przedmiotowego postanowienia przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, podczas gdy postanowienie zostało wydane już w ramach rozpatrywania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a zatem przysługiwała na nie skarga do sądu administracyjnego.

Na powyższą okoliczność Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego zwrócił uwagę pismem z dnia 25 lutego 2011 r. doręczonym dnia 7 marca 2011 r., po piśmie skarżącego z dnia 21 grudnia 2010 r. uznanym za wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Dnia 14 marca 2011 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego, w której zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniosek skarżący oparł na okoliczności błędnego pouczenia przez organ w przedmiocie dopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżący zwrócił również uwagę, że wniósł wniosek w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi, tj. od doręczenia pisma organu informującego o błędnym pouczeniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Wniosek o przywrócenie terminu jest zasadny i termin podlega przywróceniu.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Niewątpliwie błędne pouczenie co do przysługującego środka odwoławczego stanowi okoliczność usprawiedliwiającą uchybienie terminowi i uzasadniającą jego przywrócenie.

Stosownie do art. 112 kpa błędne pouczenie co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Za błędne pouczenie co do prawa wniesienia skargi należy również uznać pouczenie o przysługującym wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, podczas gdy w istocie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Skarżący zastosował się do tego pouczenia, składając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w przepisanym terminie.

Z powyższych względów na podstawie art. 86 § 1 powołanej ustawy orzeczono jak w sentencji.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 1 grudnia 2011 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.