Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2005r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego po rozpatrzeniu odwołania J. G. od decyzji Burmistrza Miasta H. nr [...] z dnia [...].10.2004 r. odmawiającej wznowienia postępowania w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów wsi D. - uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
W skardze do sądu administracyjnego Burmistrz Miasta H. wniósł o uchylenie powyższej decyzji i "utrzymanie w mocy decyzji Burmistrza Miasta H. z dnia [...].10.2004r."
Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów kpa, w szczególności art. 148, a także przepisów prawa materialnego, w szczególności rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 04.06.1956r. w sprawie klasyfikacji gruntów.
W uzasadnieniu Burmistrz wskazał, iż argumentacja przedstawiona w zaskarżonej decyzji jest nieprawidłowa. Burmistrz wbrew twierdzeniom Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego przeprowadził wnikliwie postępowanie celem ustalenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Jako tę datę organ przyjął, wobec braku innych dowodów, dzień określony przez składającego podanie o wznowienie.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej odrzucenie. Stwierdził, iż sprawy klasyfikacji gruntów nie należą do spraw dotyczących praw i obowiązków Gminy - nie dotyczą również interesu prawnego Gminy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga ulega odrzuceniu jako niedopuszczalna. W sprawie przede wszystkim konieczne było zbadanie i wyjaśnienie jaki podmiot wniósł skargę do sądu administracyjnego.
Zarówno nagłówek, podpisanie skargi, jak również jej treść wskazują w ocenie Sądu, iż skarżącym jest Burmistrz Gminy H., nie zaś Gmina H. Przepisy ustawy z dn. 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) przewidziały dla wójtów (burmistrzów i prezydentów miast) podwójną rolę - z jednej strony są to organy administracji wydające rozstrzygnięcia w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 39 ust. 1), a z drugiej strony osoby te są uprawnione do reprezentowania gminy na zewnątrz (art. 31). Jako organ administracji wydający decyzję w indywidualnej sprawie wójt (odpowiednio burmistrz i prezydent miasta na mocy art. 11 a ust.
3) nie może skutecznie występować jako strona w postępowaniu z zakresu administracji publicznej. Może natomiast w postępowaniu, zarówno administracyjnym jak i sądowoadministracyjnym, występować gmina, o ile zakres rozstrzygnięcia obejmuje sferę jej interesu prawnego (vide postanowienie NSA z 04.02.1999r., sygn. akt IV SA 65/97, wyrok NSA z 21.08.1998r., sygn. akt IV SA 1676/96) i wówczas wójt (odpowiednio burmistrz i prezydent miasta) reprezentuje gminę podejmując w jej imieniu stosowne czynności i składając oświadczenia woli.
W niniejszej sprawie, co nie budzi wątpliwości, skarżącym nie jest Gmina H. działająca w imieniu własnym i legitymująca się zindywidualizowanym interesem prawnym, lecz Burmistrz tej gminy jako organ administracji publicznej. Organ ten bowiem w skardze wskazuje takie zarzuty, które stanowią polemikę z rozstrzygnięciem organu II instancji. Burmistrz wywodzi, iż decyzja Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego jest wadliwa. Natomiast rozstrzygnięcie przez niego wydane odpowiada prawu. Działa wobec powyższego we własnym imieniu jako organu administracji wydającego indywidualne rozstrzygnięcie.
W świetle zaś powołanych przepisów nie jest to dopuszczalne. Z tych powodów skarga wniesiona przez Burmistrza jest niedopuszczalna i jako taka na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), ulega odrzuceniu.