Uzasadnienie
A.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Miejskiej w G. z [...] lutego 2009 r. nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla fragmentu wsi S. – część wschodnia.
W uzasadnieniu skargi, przytaczając stan faktyczny sprawy, skarżący wskazał, iż przed wniesieniem skargi wystąpił na podstawie art. 101 ustawy z dnia 9 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591, ze zm.) do Rady Miasta i Gminy w G. z wnioskiem o uwzględnienie w planie zgłoszonych uwag (wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa). Z uwagi na negatywną odpowiedź organu (pismo z 26 stycznia 2010 r.), skarżący wystąpił ze skargą do sądu administracyjnego.
Rada Miejska w G.- w odpowiedzi na skargę - wniosła o jej odrzucenie ze względu na wniesienie jej bez wyczerpania trybu, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. W ocenie Rady pismo skarżącego z 14 stycznia 2010 r. stanowiło wniosek o przystąpienie do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, o czym skarżący został poinformowany w piśmie z 26 stycznia 2010 r.
Sąd zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a., można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia w niniejszej sprawie należy rozumieć wezwanie na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa (§ 4).
Skuteczność wniesienia skargi na uchwałę organu gminy zależy zatem od uprzedniego wyczerpania trybu wezwania właściwego organu gminy do usunięcia naruszenia prawa.
W rozpoznawanej sprawie skarżący, kwestionując miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zatwierdzany uchwałą Rady Miejskiej w G. z [...] lutego 2009 r., pismem z 14 stycznia 210 r. skierował do Burmistrza Miasta i Gminy G. wniosek o uwzględnienie zapisów w nim wskazanych. Skarżący powołał się przy tym na art. 101 powołanej ustawy.
Istotą w niniejszej sprawie zatem było dokonanie oceny czy pismo skarżącego z 14 stycznia 2010 r. stanowiło wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.
W ocenie Sądu należy podzielić w tej kwestii stanowisko organu zawarte w odpowiedzi na skargę, iż niniejsze pismo nie stanowiło wezwania Rady Miejskiej w G. do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, gdyż zostało skierowane - wbrew temu co twierdzi skarżący - do Burmistrza Miasta i Gminy G., czyli do niewłaściwego organu.
Rada gminy jako organ stanowiący i kontrolny jest uprawniona do wyrażania swej woli w postaci uchwał i powyższe kompetencje nie mogą zostać przeniesione na żaden inny organ.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym winno być skierowane do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 87/09 i z 7 lipca 2009 r., sygn. akt I OSK 881/09).
W okolicznościach niniejszej sprawy, w ocenie Sądu, nie można zatem uznać, iż pismo skarżącego z 14 stycznia 2010 r. skierowane do Burmistrza Miasta i Gminy G. stanowi wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Burmistrz także nie jest organem uprawnionym do zajmowania stanowiska w przedmiocie zaskarżonej uchwały, organem tym jest Rada Miejska, która podjęła tę uchwałę.
W tym stanie rzeczy należało uznać, iż skarżący przed wniesieniem skargi na zaskarżoną uchwałę nie wyczerpał właściwie trybu, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji.