Uzasadnienie
Marszałek Województwa [...] decyzją Nr [...], z dnia [...] grudnia 2011 r., wydaną na podstawie art. 181 ust. 1 pkt 1, art. 188, art. 191a, art. 201 ust. 1, art. 202, art. 204, art. 211, art. 378 ust. 2a pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r., nr 25, poz. 150, ze zm.) oraz art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. z 2010 r., nr 185, poz. 1243, ze zm.) w punkcie 1) decyzji udzielił T. S.A. pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie instalacji do odzysku odpadów niebezpiecznych, o zdolności przetwarzania ponad 10 ton na dobę, zlokalizowanej w G. przy ul. [...], a w punkcie 2) decyzji odmówił nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.
Odwołanie od decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. wniosło Stowarzyszenie "Z.".
Minister Środowiska postanowieniem nr [...], z dnia [...] lutego 2012 r., wydanym na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdził niedopuszczalność odwołania Stowarzyszenia Zwykłego "Z." w G. od decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2011 r.
W uzasadnieniu postanowienia Minister Środowiska wskazał, że zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Decyzja została doręczona T. S.A. w dniu jej wydania, tj. [...] grudnia 2011 r. Decyzja ta nie została zaskarżona przez stronę i stała się ostateczna w dniu 16 grudnia 2011 r. Stowarzyszenie Zwykłe "Z." od przedmiotowej decyzji wniosło odwołanie datowane na dzień 3 stycznia 2012 r. W tym dniu decyzja była już ostateczna. Wniesienie odwołania od decyzji ostatecznej jest niedopuszczalne.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] lutego 2012 r. wniosło Stowarzyszenie Zwykłe "Z.". Skarżące Stowarzyszenie zaskarżonemu postanowieniu zarzuciło naruszenie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. W uzasadnieniu skargi wskazano, że w dacie wydania decyzji pierwszoinstancyjnej Stowarzyszenie nie było jeszcze zarejestrowane i nie mogło brać czynnego udziału w sprawie.
Minister Środowiska w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie wskazując, że zarzuty skargi nie dotyczą zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jak stanowi art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd badając legalność zaskarżonego aktu, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż zaskarżone postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] lutego 2012 r. nie narusza prawa.
Z akt administracyjnych wynika, że stroną postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Marszałka Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. była T. S.A., na rzecz której zostało udzielone pozwolenie zintegrowane. Decyzja Marszałka Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. została doręczona T. S.A. w dniu 1 grudnia 2011 r. Ponieważ strona postępowania nie złożyła odwołania od decyzji, organ w zaskarżonym postanowieniu prawidłowo uznał, że decyzja stała się ostateczna w dniu 16 grudnia 2011 r.
Poza sporem w sprawie pozostaje okoliczność, że skarżące Stowarzyszenie Zwykłe "Z." nie było stroną postępowania zakończonego decyzją Marszałka Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. Gdyby skarżące Stowarzyszenie złożyło odwołanie przed upływem terminu do zaskarżenia decyzji przez stronę biorącą udział w postępowaniu, tj. przed dniem 16 grudnia 2011 r. wówczas obowiązkiem organu odwoławczego byłoby rozpoznanie tego odwołania i rozstrzygnięcie go, a w przypadku stwierdzenia, że Stowarzyszeniu nie przysługuje przymiot strony należałoby umorzyć postępowanie odwoławcze.
Natomiast w sytuacji, kiedy podmiot, tak jak skarżące Stowarzyszenie, nie brał udziału w postępowaniu wniósł odwołanie po upływie terminu wniesienia odwołania dla stron biorących udział w postępowaniu stwierdzić należy, że odwołanie zostało wniesione od decyzji ostatecznej i dlatego obowiązkiem organu odwoławczego było stwierdzenie jego niedopuszczalności na podstawie art. 134 k.p.a. Podobne stanowisko prezentuje orzecznictwo – patrz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 17 lutego 2009 r. sygn. akt II SA/Rz 801/08, LEX nr 528334.
Natomiast podmiot, który nie brał udziału w postępowaniu, a twierdzi, że przysługuje mu przymiot strony w sprawie może się skutecznie bronić przez złożenie wniosku o wszczęcie postępowania wznowieniowego na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.
Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.