Uzasadnienie
Przedsiębiorstwo [...] sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej: skarżący) wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2018 r., utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2013 r. wymierzającą administracyjną karę pieniężną.
Zarządzeniem z 1 kwietnia 2019 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie w terminie 7 dni dokumentu, z którego wynika sposób reprezentacji skarżącego (odpisu KRS) pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka dwukrotnie awizowana jako niepodjęta w terminie została zwrócona do Sądu, a następnie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 maja 2019 r. uznana za doręczoną z dniem 7 maja 2019 r. (k.42).
Ostatni dzień terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi przypadł zatem na dzień 14 maja 2019 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu, nie uzupełniono braków skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018r., poz. 1302 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym
Wymagania pisma w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej określone między innymi w art. 46 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, 2) oznaczenie rodzaju pisma, 3) osnowę wniosku lub oświadczenia, 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, 5) wymienienie załączników. Z art. 29 p.p.s.a., wynika zaś, że osoba dokonująca czynności sądowej w imieniu osoby prawnej ma obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Tryb postępowania zmierzającego do usunięcia braków pisma reguluje art. 49 p.p.s.a. Zgodnie z § 1 tego artykułu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej, § 2 tego artykułu stanowi zaś, że jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Należy przy tym zauważyć, że co do nieusunięcia braków formalnych skargi p.p.s.a. przewiduje inne konsekwencje – zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga taka podlega odrzuceniu przez sąd.
Jak wskazano wyżej, stosownie do treści art. 49 § 1 w związku z art. 29 p.p.s.a. skarżący został wezwany do usunięcia braku skargi przez złożenie dokumentu, z którego wynika sposób reprezentacji skarżącego, a więc do wykazania umocowania osoby, która w imieniu skarżącego podpisała skargę. Poinformowano przy tym skarżącego o terminie na wykonanie wezwania oraz o skutkach jego niewykonania. Pomimo tego, skarżący nie usunął braku skargi, o którym mowa, w związku z czym skardze nie można nadać prawidłowego biegu (por. np. orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 20.04.2006 r., sygn. akt II FSK 581/05, z 14.01.2015 r., sygn. akt I FSK 2007/14).
Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że mając na uwadze dobro prawem chronione, jakim jest prawo do sądu, stronie należy umożliwić uzupełnienie braków formalnych skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości strona nie skorzystała w sposób odpowiedni, to ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Każde nieuzupełnienie właściwie zdiagnozowanych istotnych braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem (postanowienie z dnia 15 maja 2019 r., sygn. akt II OZ 422/19).
Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi do których został wezwany. Nie nadesłał odpisu dokumentu, z którego wynika sposób reprezentacji skarżącego oraz nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Jak wynika bowiem z dokumentów księgowych dotyczących opłaty sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy (k.43).
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.