Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 1 października 2008 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustanowił dla Z. P. adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w W. pełnomocnikiem strony wyznaczyła adwokata A. D. W dniu 28 października 2008 r. do akt sprawy złożono pełnomocnictwo udzielone przez Z. P. wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi.
Pismem z dnia 31 października 2008 r. wyznaczony adwokat zawiadomił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie o sporządzeniu opinii w przedmiocie stwierdzenia braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 5 sierpnia 2008 r. sygn. akt IV SA/Wa 743/08. Oświadczył, że sporządzona opinia została przekazana mocodawcy oraz Dziekanowi Okręgowej Rady Adwokackiej w W. W powołanym piśmie adwokat A. D. zwrócił się także o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając zarazem, że koszty tej pomocy nie zostały pokryte w całości ani w części.
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Oznacza to uprawnienie i obowiązek ustalenia przez Sąd, czy pomoc prawna rzeczywiście została udzielona. W przypadku zaś sporządzenia przez pełnomocnika z urzędu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wyrazem udzielenia pomocy prawnej jest opinia sporządzona na piśmie i doręczona przez pełnomocnika stronie. Ustalając, czy pomoc prawna została udzielona Sąd może poprzestać na oświadczeniu pełnomocnika (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r. sygn. akt OZ 720/04. ONSAiWSA z 2005 r. nr 5, poz.
93. LEX nr 156687). Z treści pisma adwokata A. D. z dnia 31 października 2008 r. wynika, że sporządzona przezeń opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej została przekazana zarówno skarżącemu, jak i Dziekanowi Okręgowej Rady Adwokackiej w W. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50% wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwrócił się adwokat, sprowadzała się do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2008 r. sygn. akt IV SA/Wa 743/08. Wyznaczony adwokat powinien zatem otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) wskazanego rozporządzenia. Ponieważ nie prowadził on sprawy przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, opłata wynosi 75% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia.
Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.